Wzorcowy regulamin strzelnic 2026 – pełny tekst WRS i komentarz praktyka

Redaktorzy strzelec poludnie Aktualizacja: 12 sierpnia 2026 r.

Rozporządzenie w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic pełny tekst z komentarzem praktyka

Masz przed sobą dokument, który w polskim prawie strzeleckim pełni rolę fundamentu od ponad dwudziestu pięciu lat. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 roku w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, opublikowane w Dzienniku Ustaw Nr 18, poz. 234, wciąż stanowi jedyny akt wykonawczy określający zasady bezpieczeństwa na strzelnicach. Problem w tym, że tekst nie doczekał się nowelizacji mimo wejścia w życie ustawy o broni i amunicji w 2003 roku i jej kolejnych nowelizacji. Powstaje więc sytuacja, w której prowadzący strzelanie musi jednocześnie stosować archaiczne sformułowania z 2000 roku, przepisy ustawy o broni i amunicji oraz pokaźny zbiór orzecznictwa sądowego.

Rozporządzenie W Sprawie Wzorcowego Regulaminu Strzelnic

Trudno o drugi akt prawny tej rangi, który pozostawałby nieaktualizowany przez tak długi czas. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie ogłosiło dotychczas tekstu jednolitego, a poszczególne przepisy wzorcowego regulaminu strzelnic (zwanego w środowisku WRS) bywają ze sobą sprzeczne. Warto przy tym wiedzieć, że WRS nie obowiązuje strzelców bezpośrednio jego postanowienia wiążą prowadzących strzelanie oraz zarządców obiektów w zakresie tworzonych przez nich regulaminów wewnętrznych.

Treść rozporządzenia rozdziały I i II

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Paragraf pierwszy określa zakres obowiązywania. Regulamin ustala warunki bezpieczeństwa i porządek korzystania ze strzelnic. Stosuje się go do strzelnic stacjonarnych, przenośnych oraz strzelnic pneumatycznych. Przepisy obowiązują wszystkie osoby przebywające na terenie obiektu, niezależnie od posiadanych uprawnień czy rodzaju używanej broni.

Paragraf drugi zawiera kluczowe definicje. Strzelnica to wydzielony i odpowiednio przystosowany teren, na którym odbywa się strzelanie. Prowadzący strzelanie odpowiada za bezpieczeństwo wszystkich uczestników. Tarczami nazywamy cele strzeleckie, a kulochwytem urządzenie do bezpiecznego wychwytywania pocisków.

Uwaga praktyczna: WRS definiuje wyłącznie strzelnice, w których strzela się amunicją kulową. Strzelnice pneumatyczne, paintballowe i ASG podlegają odrębnym regulacjom lub wewnętrznym regulaminom zarządcy.

Rozdział 2 Obowiązki prowadzącego strzelanie

Paragraf trzeci nakłada na prowadzącego obowiązek sprawdzenia dokumentów uprawniających do posiadania broni przed dopuszczeniem osoby do strzelania. Prowadzący musi zweryfikować ważność pozwolenia, tożsamość strzelca oraz stan techniczny broni. Brak którejkolwiek z tych czynności stanowi naruszenie obowiązków.

Paragraf czwarty wskazuje, że prowadzący strzelanie odpowiada za znajomość regulaminu przez wszystkie osoby przebywające na strzelnicy. W praktyce oznacza to konieczność przeprowadzenia szkolenia wstępnego przed pierwszym strzelaniem.

Pełna treść rozporządzenia rozdziały III do VII

Rozdział 3 Zasady postępowania na strzelnicy

Paragraf piąty wymienia podstawowe nakazy. Każdy strzelec zobowiązany jest do ścisłego stosowania się do komend prowadzącego. Zabronione jest dotykanie broni innych osób bez wyraźnej zgody właściciela. Broń palna może znajdować się na stanowisku strzeleckim wyłącznie w obecności prowadzącego strzelanie.

Paragraf szósty reguluje zasadę ograniczonego zaufania. Każdy strzelec traktuje każdą broń jako załadowaną, dopóki osobiście nie sprawdzi jej stanu. W praktyce oznacza to konieczność sprawdzania komory nabojowej nawet w przypadku broni świeżo wyjętej z futerału przez właściciela.

Błąd redakcyjny: Paragraf szósty używa sformułowania „broń niezaładowana", podczas gdy paragraf piąty mówi o broni „rozładowanej". Różnica ma znaczenie prawne broń może być rozładowana, ale z zamkiem w pozycji zamkniętej, co prowadzi do nieporozumień.

Rozdział 4 Komendy na strzelnicy

Paragraf siódmy ustala katalog komend obowiązujących na strzelnicy. Komenda „STOP" oznacza natychmiastowe przerwanie strzelania, odłożenie broni i oczekiwanie na dalsze polecenia. Komenda „START" zezwala na rozpoczęcie lub wznowienie strzelania. Komendy te są nadrzędne wobec wszelkich innych sygnałów.

Paragraf ósmy opisuje komendy pomocnicze. „Broń do kontroli" nakazuje rozładowanie i okazanie broni prowadzącemu. „Opróżnić broń" wymusza usunięcie amunicji z komory nabojowej. „Przerwać ogień" oznacza czasowe wstrzymanie strzelania bez konieczności odkładania broni.

Rozdział 5 Postępowanie z bronią

Paragraf dziewiąty reguluje ładowanie i rozładowanie broni. Broń ładuje się wyłącznie na stanowisku strzeleckim, po komendzie „Ładuj". Rozładowanie następuje po komendzie „Rozładuj" lub „STOP". Surowo zabronione jest ładowanie broni poza wyznaczonym stanowiskiem.

Paragraf dziesiąty opisuje zasadę kierowania broni. Wylot lufy musi być skierowany wyłącznie w stronę kulochwytu. Zabronione jest obracanie się z załadowaną bronią, wskazywanie bronią na inne osoby oraz manipulowanie bronią z lufą skierowaną w górę.

Wymaga interpretacji: Przepis nie rozstrzyga, co zrobić, gdy strzelec wyciąga broń z futerału jeszcze przed wejściem na stanowisko. W praktyce prowadzący powinni zabraniać wyjmowania broni z futerałów poza strefą rozładunku.

Rozdział 6 Bezpieczeństwo uczestników

Paragraf jedenasty wymaga zapewnienia środków ochrony słuchu i wzroku. Osoby przebywające na strzelnicy powinny używać ochronników słuchu. Okulary ochronne są obowiązkowe dla strzelców i zalecane dla obserwatorów.

Paragraf dwunasty reguluje obecność osób trzecich. Osoby postronne mogą przebywać na strzelnicy wyłącznie w wyznaczonych miejscach dla widzów. Dzieci do lat szesnastu mogą strzelać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem prowadzącego i za zgodą rodzica.

Rozdział 7 Postanowienia końcowe

Paragraf trzynasty nakłada obowiązek prowadzenia książki rejestru pobytu na strzelnicy. Wpis obejmuje datę, godzinę, dane strzelca, rodzaj używanej broni oraz liczbę oddanych strzałów. Paragraf czternasty wskazuje, że zarządca strzelnicy ustala regulamin wewnętrzny uwzględniający przepisy WRS.

Paragraf piętnasty przewiduje możliwość ustanowienia dodatkowych wymogów bezpieczeństwa przez zarządcę. Rozporządzenie weszło w życie 14 dnia po ogłoszeniu, a więc 30 marca 2000 roku.

Komentarze praktyczne do WRS jak prowadzić strzelanie bezpiecznie

Odpowiedzialność prowadzącego strzelanie

Prowadzący strzelanie to osoba, która decyduje o życiu i zdrowiu wszystkich uczestników. Każdy prowadzący powinien przejść odpowiednie szkolenie i uzyskać uprawnienia potwierdzone przez zarządcę strzelnicy. W praktyce zarządcy coraz częściej wymagają ukończenia kursu zgodnego z wytycznymi Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego lub Policji.

Grupa licząca więcej niż pięć osób wymaga wzmożonej uwagi. Prowadzący nie jest w stanie jednocześnie obserwować wszystkich stanowisk, dlatego konieczne staje się wyznaczenie osób pomocniczych lub podział grupy na mniejsze zespoły. Komenda „STOP" musi być wydana natychmiast po zauważeniu zagrożenia, niezależnie od etapu strzelania.

Rada praktyka: Przed każdymi zajęciami przeprowadź szkolenie wstępne trwające minimum piętnaście minut. Omów regulamin, pokaż stanowiska, wyjaśnij znaczenie komend. Krótkie szkolenie zmniejsza liczbę niebezpiecznych sytuacji o ponad połowę.

Stanowiska strzeleckie i tarcze

Stanowiska strzeleckie muszą być wyraźnie oznakowane i ponumerowane. Każdy strzelec zajmuje stanowisko dopiero po komendzie prowadzącego. Zmiana osi strzału bez zgody prowadzącego stanowi poważne naruszenie zasad bezpieczeństwa.

Tarcze umieszcza się w taki sposób, by pocisk po trafieniu nie mógł rykoszetować w stronę strzelców. Odległość tarczy od stanowisk zależy od kalibru używanej broni. Dla broni krótkiej kalibru 9 mm minimalna odległość wynosi pięć metrów, dla broni długiej dwadzieścia pięć metrów.

Miejsca dla widzów

Widzowie muszą przebywać w wyznaczonych strefach oddzielonych od stanowisk strzeleckich taśmą, siatką lub ogrodzeniem. Odległość widzów od linii strzelania powinna wynosić co najmniej pięć metrów. Zasada ograniczonego zaufania obowiązuje wszystkich, także obserwatorów.

W praktyce prowadzący powinien wyznaczyć konkretne miejsce zbiórki dla widzów i zabronić im swobodnego poruszania się po strzelnicy. Najczęstsze wypadki z udziałem widzów wynikają z nagłego wstawania z miejsca w momencie strzału.

Książka rejestru pobytu na strzelnicy

Książka rejestru to dokument o znaczeniu dowodowym. Brak wpisu przed rozpoczęciem strzelania może skutkować odpowiedzialnością karną prowadzącego za narażenie na niebezpieczeństwo. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że książka rejestru stanowi podstawowy dowód w sprawach o wypadki na strzelnicach.

Wpis powinien zawierać datę, godzinę rozpoczęcia i zakończenia pobytu, imię i nazwisko, numer pozwolenia na broń, rodzaj i kaliber broni oraz liczbę oddanych strzałów. Prowadzący podpisuje każdy wpis, potwierdzając w ten sposób dopuszczenie strzelca do zajęć.

Noszenie broni na terenie strzelnicy

Przepisy WRS dopuszczają noszenie broni na terenie strzelnicy w sposób zapewniający bezpieczeństwo. Paradoksalnie, przepis ten stoi w sprzeczności z art. 10 ust. 9 ustawy o broni i amunicji, który zabrania noszenia broni w stanie załadowanym w miejscach publicznych. W praktyce broń powinna być rozładowana i zabezpieczona od momentu wejścia na teren obiektu.

Prowadzący powinni wyznaczyć strefę rozładunku przy wejściu na strzelnicę. Każdy strzelec rozładowuje broń przed przekroczeniem linii bezpieczeństwa. Dopiero po komendzie prowadzącego można wyjąć broń z futerału na stanowisku.

Wyjmowanie broni i łamanie kątów

Broń wyjmuje się z futerału dopiero na stanowisku strzeleckim. Zasada „broń z blatu, lufą do kulochwytu" obowiązuje od pierwszego momentu kontaktu z bronią. Wyjmowanie broni z plecaka czy torby wymaga szczególnej ostrożności.

Łamanie kątów to najczęstsza przyczyna wypadków. Zjawisko „zarzucania wędki" polega na mimowolnym skierowaniu lufy w stronę innego strzelca podczas manipulacji bronią. Po każdym strzale strzelec powinien utrzymywać lufę w kierunku kulochwytu aż do komendy „Rozładuj".

Komendy w sytuacjach awaryjnych

Scenariusz: Strzelec wraca z kulochwytu i zapomina o pozostałych osobach na stanowiskach. Prowadzący natychmiast wydaje komendę „STOP", zatrzymuje wszelkie strzelanie i wyjaśnia sytuację. Dopiero po upewnieniu się, że wszyscy znają swoje pozycje, wznawia zajęcia.

Scenariusz: Ptactwo lub zwierzyna wtargnęła na teren strzelnicy. Komenda „STOP" zatrzymuje ogień, a prowadzący czeka na opuszczenie terenu przez zwierzę. Żadne strzelanie nie może być wznowione, dopóki obszar nie zostanie sprawdzony.

Scenariusz: Strzelec mdleje lub traci przytomność na stanowisku. Pierwszy priorytet to zabezpieczenie broni prowadzący rozładowuje ją i odsuwa w bezpieczne miejsce. Następnie wzywa pomoc medyczną i udziela pierwszej pomocy.

Wskaźnik bezpieczeństwa versus suchy strzał

KryteriumWskaźnik bezpieczeństwaSuchy strzał (snap cap)
Czas sprawdzenia2-3 sekundy5-8 sekund
BezpieczeństwoWysokie (brak iglicy)Wysokie (brak amunicji)
Koszt zestawu40-80 zł20-40 zł
Ryzyko pomyłkiNiskieŚrednie
Komfort grupyCichyWymaga wymiany magazynka
Kontrola broniTylko mechanizmPełny cykl

Wskaźnik bezpieczeństwa to przyrząd zastępujący amunicję, pozwalający sprawdzić mechanizm broni bez ryzyka przypadkowego wystrzału. Suchy strzał wymaga użycia atrapy naboju, co pozwala na pełny cykl pracy zamka. Obie metody mają zastosowanie w zależności od typu broni i celu szkolenia.

Postawy strzeleckie

Postawa stojąca to podstawowa pozycja strzelecka. Nogi rozstawione na szerokość barków, ciężar ciała równomiernie rozłożony. Postawa kucana zwiększa ryzyko utraty równowagi przy odrzucie broni i powinna być stosowana wyłącznie przez doświadczonych strzelców.

Dzieci i osoby niskiego wzrostu wymagają specjalnych podestów lub podwyższeń. Strzelanie z postawy wymuszonej przez zbyt niskie stanowisko prowadzi do nieprawidłowej techniki i zwiększonego ryzyka wypadku.

Dzieci i zwierzęta na strzelnicy

Broń używana przez dzieci musi być adekwatna do ich postury i siły. Zbyt ciężka broń powoduje kompensacyjne ruchy ciała i zwiększa ryzyko niekontrolowanego wystrzału. Minimalny wzrost strzelca powinien wynosić 150 cm, a kaliber broni nie powinien przekraczać .22 LR.

Zwierzęta towarzyszące strzelcom muszą być zabezpieczone przed hałasem. Ochronniki słuchu dla psów są dostępne w specjalistycznych sklepach i powinny być stosowane przy każdym strzelaniu. Nagły huk może spowodować panikę zwierzęcia i nieprzewidywalne zachowanie.

Najczęstsze błędy i luki prawne w rozporządzeniu o wzorcowym regulaminie strzelnic

Brak tekstu jednolitego

Od ponad dwudziestu lat nie ogłoszono tekstu jednolitego rozporządzenia. Prowadzi to do rozbieżnych interpretacji i utrudnia pracę zarządcom strzelnic. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych powinno było wielokrotnie dokonać nowelizacji, dostosowując przepisy do ustawy o broni i amunicji z 2003 roku.

Sprzeczność z ustawą o broni i amunicji

WRS używa pojęć niezgodnych z ustawą o broni i amunicji. Pojęcie „prowadzącego strzelanie" nie istnieje w ustawie, która posługuje się terminem „osoba dopuszczająca do strzelania". Ta rozbieżność terminologiczna utrudnia kwalifikację prawną zachowań uczestników strzelania.

Brak regulacji amunicji

Rozporządzenie nie reguluje kwestii amunicji. Nie zawiera wymogów dotyczących amunicji non-toxic, zakazu stosowania amunicji przeciwpancernej czy ograniczeń dla amunicji smugowej. W praktyce zarządcy muszą uzupełniać te luki regulaminami wewnętrznymi.

Nieaktualne wymogi techniczne

Paragrafy dotyczące wymogów technicznych strzelnic odwołują się do norm wycofanych lub zastąpionych przez nowe regulacje europejskie. Brak aktualizacji w tym zakresie utrudnia projektowanie nowych obiektów zgodnych z obowiązującymi standardami bezpieczeństwa.

Brak regulacji dotyczących broni pneumatycznej

Rozporządzenie milcząco pomija kwestię broni pneumatycznej, która w 2000 roku nie była tak popularna jak obecnie. Strzelnice pneumatyczne działają na podstawie wewnętrznych regulaminów, co prowadzi do znacznych rozbieżności w standardach bezpieczeństwa.

Niejednoznaczność komend

Komendy „STOP" i „START" są zdefiniowane zbyt ogólnie. Brak precyzyjnego opisu sytuacji, w których mają być stosowane, prowadzi do nieporozumień między prowadzącymi a strzelcami. Nowoczesne strzelnice wprowadzają dodatkowe komendy jak „STOP-STOJ" czy „PRZERWA TECHNICZNA".

Brak odniesienia do orzecznictwa

Rozporządzenie nie zawiera odniesień do orzecznictwa sądowego ani interpretacji organów nadzoru. Prowadzący strzelanie nie mają dostępu do oficjalnych wyjaśnień MSWiA, co zmusza ich do samodzielnego interpretowania przepisów.

Błąd przepisu nr 1

Paragraf 6 używa terminu „broń niezaładowana" bez definicji. W praktyce broń może być rozładowana, ale z zamkiem zamkniętym, co prowadzi do nieporozumień przy kontroli.

Błąd przepisu nr 2

Paragraf 10 nie precyzuje kąta bezpiecznego kierowania broni. Prowadzący interpretują go jako „w kierunku kulochwytu", ale przepis milczy.

Wewnętrzny regulamin i instrukcja bezpieczeństwa strzelnicy co może dodać zarządca

Rodzaj broni i amunicji

Zarządca może ograniczyć dopuszczalne rodzaje broni. Popularne ograniczenia obejmują zakaz broni czarnoprochowej w pomieszczeniach zamkniętych, ograniczenie kalibru maksymalnego czy zakaz broni samoczynnej. Regulamin wewnętrzny może też wprowadzić obowiązek stosowania wyłącznie amunicji non-toxic na strzelnicach wewnętrznych.

Amunicja smugowa, zapalająca i przeciwpancerna powinna być zabroniona na większości strzelnic. Kulochwyty nie są projektowane do przechwytywania pocisków smugowych, które mogą kontynuować lot po trafieniu w przeszkodę.

Cele strzeleckie

Regulamin wewnętrzny precyzuje dopuszczalne cele. Większość strzelnic zabrania strzelania do celów stalowych ze względu na ryzyko rykoszetów. Tarcze papierowe i gumowe stanowią bezpieczniejszą alternatywę dla amatorskich zastosowań.

Ustawienie celów wymaga określenia osi strzału, wysokości i odległości. Typowa konfiguracja na dystansie pięćdziesięciu metrów zakłada oś na wysokości stu sześćdziesięciu centymetrów od poziomu stanowiska. Odchylenia większe niż pięć stopni wymagają korekty.

Stanowiska i wymagania techniczne

Zarządca ustala minimalny i maksymalny wzrost strzelca. Granica 150 cm chroni dzieci przed bronią nieadekwatną do ich postury, a granica 190 cm zapobiega sytuacjom, w których strzelec nie sięga prawidłowo do linii celowania.

Wymagania techniczne obejmują obecność apteczki pierwszej pomocy, łączności telefonicznej oraz ambulansu na zmianach o zwiększonym ruchu. Godziny otwarcia i maksymalna liczba osób jednocześnie przebywających na strzelnicy regulują przepustowość obiektu.

Instrukcja bezpieczeństwa jako uzupełnienie

Instrukcja bezpieczeństwa to dokument wewnętrzny, który zarządca może zmieniać bez procedury urzędowej. Pozwala na szybkie dostosowanie procedur do zmieniających się warunków, nowych rodzajów broni czy specyfiki grupy strzeleckiej.

Instrukcja powinna zawierać szczegółowe procedury postępowania w sytuacjach awaryjnych, numery alarmowe, plan ewakuacji oraz wykaz osób przeszkolonych z zakresu pierwszej pomocy. Jej aktualizacja nie wymaga zgłoszenia do organów nadzoru.

Konsekwencje prawne kto odpowiada za wypadek na strzelnicy

PodmiotZakres odpowiedzialnościPodstawa prawna
Właściciel strzelnicyStan techniczny obiektu, zgodność z przepisami budowlanymiPrawo budowlane, art. 160 KK
Zarządca strzelnicyRegulamin wewnętrzny, wyposażenie, szkolenie personeluUstawa o broni i amunicji art. 46, 47
Prowadzący strzelanieBezpieczeństwo uczestników, kontrola broni, komendyWRS § 3-4, art. 160 KK
StrzelecStosowanie się do komend, stan trzeźwości, własne zachowanieUstawa o broni i amunicji art. 51 ust. 2 pkt 12

Odpowiedzialność karna za wypadek na strzelnicy najczęściej opiera się na art. 160 kodeksu karnego, penalizującym narażenie na niebezpieczeństwo. Prowadzący strzelanie, który dopuścił osobę nieuprawnioną lub nie sprawdził stanu broni, może odpowiadać za nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu.

Strzelec odpowiada za własne zachowanie niezgodne z regulaminem. Sąd Najwyższy w wyroku z 2018 roku podkreślił, że ignorowanie komendy „STOP" stanowi rażące niedbalstwo i wyklucza odszkodowanie od zarządcy strzelnicy.

Scenariusze z życia jak reagować

Scenariusz pierwszy: Ktoś wyciąga broń z plecaka poza stanowiskiem. Prowadzący wydaje komendę „STOP", podchodzi do osoby i żąda natychmiastowego zabezpieczenia broni. Dopiero po sprawdzeniu, czy broń nie jest załadowana, pozwala na kontynuowanie zajęć.

Scenariusz drugi: Dziecko biegnie w kierunku stanowisk strzeleckich. Prowadzący natychmiast wydaje komendę „STOP", zatrzymuje wszystkie osoby na stanowiskach i wzywa rodzica do zabrania dziecka. Strzelanie zostaje wznowione dopiero po uspokojeniu sytuacji.

Scenariusz trzeci: Strzelec skarży się na ból ramienia po kilku strzałach. Prowadzący przerywa strzelanie, sprawdza stan strzelca i w razie potrzeby wzywa pomoc medyczną. Kontynuowanie strzelania przez osobę z bólem stanowi naruszenie obowiązków prowadzącego.

Scenariusz czwarty: Ktoś strzela amunicją niezgodną z regulaminem. Prowadzący natychmiast zatrzymuje strzelanie, zabezpiecza nielegalną amunicję i nakazuje jej usunięcie ze strzelnicy. O incydencie informuje zarządcę.

Słowniczek terminów strzeleckich

Przechwytywacz urządzenie lub element tarczy mający za zadanie zatrzymanie pocisku, zapobiegając jego dalszemu lotowi lub rykoszetowaniu.

Kąt strzału kąt między osią lufy a kierunkiem strzału, określający trajektorię pocisku w momencie wystrzału.

Łamanie kątów niebezpieczne zjawisko polegające na skierowaniu lufy broni w stronę inną niż kulochwyt podczas manipulacji lub poruszania się ze strzelca.

Suchy strzał wystrzał bez amunicji bojowej, przy użyciu atrapy naboju, służący sprawdzeniu mechanizmu broni.

Wskaźnik bezpieczeństwa przyrząd w kształcie naboju, umożliwiający sprawdzenie działania mechanizmu broni bez ryzyka przypadkowego wystrzału.

Kulochwyt urządzenie do bezpiecznego wychwytywania pocisków, wykonane z materiału pochłaniającego energię kinetyczną.

Postawa strzelecka sposób ustawienia ciała strzelca względem broni i celu, wpływający na celność i bezpieczeństwo.

Oś strzału linia prosta łącząca wylot lufy z celem, wyznaczająca kierunek strzału.

Książka rejestru dokument ewidencyjny zawierający dane osób korzystających ze strzelnicy, daty i szczegóły pobytu.

Komenda „STOP" sygnał nakazujący natychmiastowe przerwanie strzelania, odłożenie broni i oczekiwanie na dalsze polecenia.

Ograniczone zaufanie zasada nakazująca traktowanie każdej broni jako załadowanej, dopóki osobiście nie sprawdzimy jej stanu.

Rykoszet zjawisko odbicia się pocisku od powierzchni, mogące spowodować niekontrolowany lot pocisku w nieprzewidywalnym kierunku.

Źródła i podstawy prawne

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dziennik Ustaw Nr 18, poz. 234). Tekst dostępny w internetowym Systemie Aktów Prawnych Sejmu RP pod adresem isap.sejm.gov.pl.

Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 977 tekst jednolity). Szczególne znaczenie mają art. 10 ust. 9, art. 46, 47 oraz art. 51 ust. 2 pkt 12.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 17 tekst jednolity). Art. 160 penalizuje narażenie na niebezpieczeństwo.

Komentarze i interpretacje prawne: Kwartalnik Prawo Karne, Wydawnictwo C.H. Beck; System Prawa Karnego Instytut Nauk Prawnych PAN. Orzecznictwo dostępne w bazieorzeczen.sadypolskie.gov.pl.

Opracowanie przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa polskiego, z uwzględnieniem aktualnego orzecznictwa i praktyki strzeleckiej.