Jaki Styropian Na Podłogę Pod Wylewkę W 2025 Roku?
Podłoga to jeden z tych elementów domu, który kryje w sobie znacznie więcej niż widać na pierwszy rzut oka – to cichy strażnik komfortu termicznego i stabilności całej konstrukcji. Kluczowe pytanie, przed którym stają inwestorzy i wykonawcy, brzmi: jaki styropian na podłogę pod wylewkę wybrać, aby spełnił pokładane w nim nadzieje? Krótka, acz stanowcza odpowiedź brzmi: dobry styropian na podłogę to przede wszystkim materiał o wystarczającej wytrzymałości na ściskanie i niskiej nasiąkliwości, dobrany adekwatnie do planowanych obciążeń i lokalizacji podłogi w budynku. Ignorowanie tych parametrów to prosta droga do problemów w przyszłości, a nikt przecież nie chce za kilka lat oglądać siadającej posadzki czy walczyć z wiecznym chłodem od strony gruntu.
- Porównanie Rodzajów Styropianu: EPS (Biały, Grafitowy) i XPS
- Kluczowa Wytrzymałość na Ściskanie Styropianu Pod Wylewkę (kPa)
- Współczynnik Lambda i Nasiąkliwość: Równie Ważne Parametry
- Grubość Warstwy Styropianu Na Podłogę: Parter vs Piętro
Porównanie Rodzajów Styropianu: EPS (Biały, Grafitowy) i XPS
Wybór odpowiedniego styropianu na podłogę to decyzja, która wpływa na komfort i trwałość użytkowania przez wiele lat, a zrozumienie różnic między dostępnymi typami materiałów jest absolutną podstawą.
Na rynku dominują przede wszystkim dwa główne typy styropianu wykorzystywane w izolacjach, w tym podłogowych: EPS, czyli polistyren ekspandowany, oraz XPS, znany jako polistyren ekstrudowany.
Styropian EPS, najpopularniejszy, występuje w dwóch wariantach kolorystycznych i, co ważniejsze, parametrach: biały i grafitowy (czasami nazywany szarym).
Zobacz także: Ile styropianu pod ogrzewanie podłogowe nad piwnicą – poradnik 2025
Biały EPS to klasyka gatunku – materiał lekki, łatwy w obróbce i relatywnie niedrogi, doskonale sprawdzający się w standardowych zastosowaniach, w tym w izolacji ścian czy właśnie podłóg na piętrze, gdzie obciążenia nie są tak ekstremalne.
Jego deklarowany współczynnik przewodzenia ciepła (lambda, λ) mieści się zazwyczaj w zakresie od 0.038 do 0.040 W/mK.
Styropian EPS grafitowy to jego technologicznie ulepszony brat.
Zobacz także: Ile styropianu na podłogę nad piwnicą w 2025 roku? Poradnik
Dzięki dodatkowi grafitu już na etapie produkcji, płyty zyskują ciemniejszą barwę i znacznie lepsze właściwości termoizolacyjne.
Współczynnik lambda dla grafitowego EPS może osiągać wartości od 0.030 do 0.032 W/mK, co stanowi zauważalną różnicę w efektywności przy tej samej grubości.
Mówiąc wprost, cieńsza warstwa styropianu grafitowego może zapewnić taką samą izolację termiczną jak znacznie grubsza warstwa białego EPS.
Jest to szczególnie cenne w miejscach, gdzie wysokość podłogi jest ograniczona, jak na przykład podczas remontu czy w pomieszczeniach z niskim stropem.
Dodatkowo, użycie cieńszej warstwy grafitowej może potencjalnie oznaczać oszczędności na innych materiałach budowlanych, choćby na łącznikach mechanicznych, jeśli są stosowane w systemie.
Chociaż styropian grafitowy jest zazwyczaj droższy od białego o tej samej grubości, różnica w cenie często rekompensowana jest przez mniejszą wymaganą grubość lub wyższą efektywność energetyczną inwestycji.
Niekiedy wybór pada na grafitowy EPS również ze względu na jego nieznacznie niższą nasiąkliwość w porównaniu do białego, co jest atutem, szczególnie przy izolowaniu podłóg na gruncie, choć do ekstremalnie wilgotnych warunków są lepsze rozwiązania.
Przejdźmy teraz do XPS, czyli polistyrenu ekstrudowanego.
Ten materiał wyróżnia się przede wszystkim znacznie większą twardością i sztywnością w porównaniu do EPS, co jest wynikiem odmiennej metody produkcji – ekstruzji zamiast ekspandowania granulek.
Struktura komórkowa XPS jest bardziej zamknięta i jednorodna, co przekłada się na jego wyjątkowe właściwości, w tym minimalną nasiąkliwość i bardzo wysoką wytrzymałość na ściskanie.
Standardowe płyty XPS mają deklarowaną wytrzymałość na ściskanie wynoszącą często 300 kPa, ale na rynku dostępne są produkty o znacznie wyższych parametrach, dochodzących nawet do 700 kPa czy więcej.
Lambda dla XPS jest z reguły lepsza niż dla białego EPS i porównywalna do grafitowego EPS, oscylując w granicach 0.032 - 0.034 W/mK.
XPS jest materiałem premium w świecie izolacji styropianowych, co naturalnie znajduje odzwierciedlenie w jego cenie – jest zdecydowanie droższy zarówno od białego, jak i grafitowego EPS.
Jednak w zastosowaniach wymagających ekstremalnej wytrzymałości na obciążenia, takich jak posadzki w garażach, magazynach czy pod dużymi urządzeniami, a także tam, gdzie wilgoć jest poważnym problemem (np. izolacja fundamentów czy podłóg na gruncie w trudnych warunkach), XPS jest często niezastąpiony.
Co więcej, płyty XPS są zwykle dostępne w mniejszych grubościach początkowych, ale zachowują pełną efektywność termoizolacyjną i mechaniczną nawet w cienkich warstwach.
Rozmiary płyt izolacyjnych, zarówno EPS jak i XPS, są zazwyczaj standaryzowane, najczęściej spotyka się wymiary 1000x500 mm.
Różnice pojawiają się w dostępnych grubościach, które mogą sięgać od kilku milimetrów do nawet 30 cm w przypadku EPS, a w XPS standardowe grubości zaczynają się często od 2-3 cm, sięgając również 20 cm i więcej dla specjalistycznych zastosowań.
Wybierając materiał, warto zwrócić uwagę nie tylko na podstawowe parametry, ale także na kształt krawędzi płyt – proste krawędzie są standardem, ale systemy z krawędzią frezowaną lub na tzw. zakładkę (pióro-wpust) minimalizują ryzyko powstawania mostków termicznych i ułatwiają szczelne układanie.
Chociaż płyty frezowane mogą być nieco droższe, dodatkowe uszczelnienie na stykach płyt potrafi realnie podnieść efektywność całej izolacji, szczególnie przy większych grubościach.
Dla każdego projektu, niezależnie od tego, czy izolujemy dom jednorodzinny, budynek użyteczności publicznej, czy garaż, odpowiedni dobór typu styropianu jest kluczowy dla zapewnienia pożądanej funkcjonalności podłogi, jej trwałości i komfortu cieplnego użytkowników.
Niewłaściwy wybór materiału może prowadzić do problemów z odkształceniem posadzki, pęknięć wylewki czy nadmiernych strat ciepła, które trudno będzie skorygować po zakończeniu prac bez gruntownego i kosztownego remontu.
Dlatego tak ważne jest, aby poświęcić czas na analizę wymagań projektu i specyfikacji technicznych różnych rodzajów styropianu dostępnych na rynku, konsultując się w razie potrzeby z projektantem lub doświadczonym wykonawcą.
Nie jest to obszar, na którym warto szukać oszczędności "za wszelką cenę", bo konsekwencje złego wyboru mogą okazać się znacznie droższe niż różnica w cenie między materiałem optymalnym a "prawie dobrym".
Z mojego doświadczenia wynika, że nawet drobna dopłata do lepszego gatunku styropianu czy płyty z lepszymi krawędziami potrafi procentować przez dekady.
Różnorodność oferty rynkowej jest ogromna, co pozwala precyzyjnie dopasować izolację do indywidualnych potrzeb i ograniczeń każdego projektu, ale wymaga to świadomego i odpowiedzialnego podejścia do tematu.
Kluczowa Wytrzymałość na Ściskanie Styropianu Pod Wylewkę (kPa)
Jeśli istnieje jeden parametr styropianu podłogowego, na który absolutnie należy zwrócić szczególną uwagę, to jest nim bez wątpienia jego wytrzymałość na ściskanie.
Ten parametr, wyrażany w kilopaskalach (kPa), informuje nas, jak duże obciążenie jest w stanie przenieść materiał, zanim dojdzie do jego trwałego odkształcenia o określony procent, najczęściej jest to 10% pierwotnej grubości, mierzone zgodnie z normą EN 826.
Dlaczego jest to tak krytyczne w kontekście podłóg pod wylewkę? Otóż, izolacja termiczna w podłodze nie tylko ma chronić przed stratami ciepła, ale także stanowić stabilne podparcie dla wylewki betonowej (jastrychu) i wszystkiego, co na niej się znajdzie: mebli, ludzi, ciężkich sprzętów, a w przypadku garaży – nawet samochodów.
Jeżeli styropian pod spodem okaże się zbyt miękki, zbyt mało wytrzymały na obciążenie, pod wpływem długotrwałego nacisku zacznie się uginać, czyli mówiąc kolokwialnie, "siadać".
To zjawisko "siadania" izolacji prowadzi do szeregu poważnych problemów, które potrafią zrujnować nawet najstaranniej wykonaną posadzkę.
Po pierwsze, wylewka betonowa traci swoje jednolite podparcie.
Staje się narażona na naprężenia, które z czasem mogą prowadzić do pęknięć – od drobnych rys po widoczne szczeliny.
Wyobraźmy sobie podłogę w salonie, pod którą leży styropian EPS 50, czyli materiał przeznaczony raczej do fasad, a nie pod obciążenia.
Stawiając ciężką szafę biblioteczną czy akwarium, koncentrujemy olbrzymi ciężar na niewielkiej powierzchni izolacji, która po prostu nie jest do tego przygotowana.
W efekcie pod szafą styropian zostanie zgnieciony, podłoga w tym miejscu delikatnie się zapadnie, tworząc nierówności i pęknięcia, które mogą pojawić się nawet w płytkach ceramicznych ułożonych na wylewce.
"Siadanie" podłogi często objawia się również powstawaniem szczelin między posadzką a ścianami lub cokołami.
Takie luki nie tylko szpecą wnętrze, ale co gorsza, stają się mostkami akustycznymi i potencjalnymi drogami wnikania wilgoci do warstw podłogi, co może prowadzić do degradacji izolacji, a nawet problemów z pleśnią.
Standardowe klasy styropianu przeznaczonego do zastosowań podłogowych zaczynają się zazwyczaj od EPS 80.
Oznacza to, że taki materiał jest w stanie przenieść obciążenie rzędu 80 kilopaskali, czyli 8 ton na metr kwadratowy, przy trwałym odkształceniu nie większym niż 10%.
Dla typowych pomieszczeń mieszkalnych o przeciętnym obciążeniu (salony, sypialnie, pokoje) styropian EPS 100 o deklarowanej wytrzymałości na ściskanie 100 kPa jest często rekomendowanym minimum.
To wystarczające, aby stabilnie przenieść standardowe obciążenia użytkowe.
Jeśli jednak mówimy o pomieszczeniach, w których planowane są większe obciążenia stałe lub zmienne, takich jak kuchnie z masywnymi meblami, pomieszczenia gospodarcze z ciężkimi urządzeniami (pralka, suszarka, piec), czy też miejsca publiczne, gdzie natężenie ruchu i ciężar wyposażenia są większe, powinniśmy rozważyć użycie styropianu o wyższej wytrzymałości, np. EPS 150 (150 kPa).
W przypadku garaży w budynkach jednorodzinnych, gdzie obciążenia są generowane przez ciężar samochodu rozłożony na powierzchni kół, zaleca się zastosowanie styropianu o bardzo wysokiej wytrzymałości.
Często konieczne jest sięgnięcie po EPS 200, EPS 250, a najlepiej po styropian ekstrudowany XPS.
XPS charakteryzuje się standardową wytrzymałością na ściskanie od 300 kPa w górę, a dla zastosowań w garażach czy obiektach przemysłowych dostępne są płyty o wytrzymałości 500 kPa, 700 kPa, a nawet więcej.
Ten parametr sprawia, że XPS jest idealnym rozwiązaniem w miejscach, gdzie nacisk na posadzkę jest ekstremalny, zapewniając niezrównaną stabilność.
Przy wyborze styropianu pod wylewkę betonową nie należy kierować się wyłącznie ceną.
Różnica w koszcie między EPS 80 a EPS 100 czy 150 na metr kwadratowy jest często marginalna w skali całej inwestycji w porównaniu do potencjalnych kosztów naprawy siadającej podłogi w przyszłości, które mogą wynieść dziesiątki, a nawet setki tysięcy złotych.
Sprawdzenie deklarowanej wytrzymałości na ściskanie (oznaczenie CS(10)yy, gdzie yy to wartość w kPa na opakowaniu produktu) jest absolutnie fundamentalnym krokiem podczas zakupu.
Należy upewnić się, że wybrany materiał spełnia minimalne wymagania przewidziane dla danego typu pomieszczenia i obciążeń, a najlepiej, gdy jego parametr jest nieco wyższy, co stanowi swego rodzaju bufor bezpieczeństwa.
Parametr ten, określony w kartach technicznych produktów, powinien być zawsze weryfikowany – producent rzetelnie deklaruje parametry, a obowiązkiem inwestora lub wykonawcy jest wybrać te, które odpowiadają potrzebom projektu.
Z mojego punktu widzenia jako osoby, która widziała skutki zaniedbań w tej kwestii, inwestowanie w odpowiednio wytrzymały styropian to po prostu przejaw zdrowego rozsądku budowlanego i inwestycja w spokój na lata.
Współczynnik Lambda i Nasiąkliwość: Równie Ważne Parametry
Poza kluczową wytrzymałością na ściskanie, istnieją jeszcze dwa parametry, które mają ogromne znaczenie przy wyborze styropianu na podłogę pod wylewkę: współczynnik przewodzenia ciepła (lambda, λ) oraz nasiąkliwość.
Chociaż często ustępują w świadomości inwestorów miejsca wymaganiom mechanicznym, ich wpływ na komfort użytkowania i koszty eksploatacji budynku jest nie do przecenienia.
Współczynnik Lambda (λ) i Izolacja Termiczna
Lambda, czyli współczynnik przewodzenia ciepła, informuje nas, jak skutecznie materiał izoluje od zimna.
Im niższa wartość lambda, tym lepiej materiał izoluje – oznacza to, że przewodzi mniej ciepła przez swoją grubość.
Dla styropianu podłogowego, szczególnie tego układanego na gruncie lub nad nieogrzewanymi pomieszczeniami (piwnice, garaże), niski współczynnik lambda jest absolutnie niezbędny do stworzenia efektywnej bariery termicznej.
Dzięki dobrej izolacji termicznej ciepło z ogrzewanych pomieszczeń nie ucieka w dół, co bezpośrednio przekłada się na niższe rachunki za ogrzewanie i przyjemniejszą, ciepłą podłogę, po której komfortowo chodzi się boso, nawet w zimie.
Jak już wspominaliśmy, standardowy biały EPS ma lambdę w okolicach 0.038-0.040 W/mK.
Styropian grafitowy dzięki domieszce grafitu osiąga lepsze wartości, rzędu 0.030-0.032 W/mK, co czyni go bardziej efektywnym termoizolacyjnie materiałem przy tej samej grubości.
XPS z kolei plasuje się gdzieś pomiędzy, z lambdą w przedziale 0.032-0.034 W/mK, łącząc dobrą izolacyjność z wybitną wytrzymałością i niską nasiąkliwością.
Różnica w wartości lambda może wydawać się niewielka (ułamki), ale w przypadku izolacji podłogowej, gdzie zazwyczaj stosuje się znaczne grubości (nierzadko 10-20 cm lub więcej na parterze), przekłada się ona na wymierne oszczędności energii na przestrzeni lat.
Grubość warstwy izolacji (d) i współczynnik lambda (λ) bezpośrednio wpływają na opór cieplny (R) przegrody (R = d/λ) i współczynnik przenikania ciepła (U = 1/R, choć dla podłogi nad gruntem obliczenia są bardziej złożone).
Obowiązujące przepisy budowlane określają maksymalne dopuszczalne wartości współczynnika przenikania ciepła (U) dla poszczególnych przegród budynku, w tym dla podłóg.
Osiągnięcie wymaganego U przy zastosowaniu materiału o wyższej lambdzie wymaga zastosowania większej grubości, co może zwiększyć koszt materiału i wysokość całej podłogi.
Inwestując w styropian o niższej lambdzie, na przykład grafitowy zamiast białego, często można uzyskać ten sam opór cieplny przy mniejszej grubości izolacji, co pozwala zaoszczędzić miejsce i potencjalnie uprościć system warstw podłogowych.
Należy zawsze dążyć do osiągnięcia lepszego niż wymagane przepisami U, ponieważ każde dodatkowe ocieplenie przekłada się na długoterminowe oszczędności na ogrzewaniu – inwestycja w grubszy lub lepszy termoizolacyjnie styropian na podłogę zwraca się zazwyczaj w ciągu kilku lat.
To trochę jak z lokatą bankową – wpłacasz więcej na początku, aby czerpać większe korzyści przez długi czas, z tym że tutaj "korzyści" to ciepło i komfort.
Nasiąkliwość
Drugim niezmiernie ważnym parametrem, często niestety bagatelizowanym, jest nasiąkliwość.
Określa ona, ile wody materiał jest w stanie wchłonąć.
Dla izolacji podłogowej, zwłaszcza na gruncie, nasiąkliwość powinna być jak najniższa, a najlepiej bliska zera.
Dlaczego? Ponieważ woda jest znakomitym przewodnikiem ciepła (lambda wody wynosi około 0.6 W/mK – kilkadziesiąt razy więcej niż styropian!), a wilgotny materiał izolacyjny dramatycznie traci swoje właściwości termoizolacyjne.
Styropian nasiąknięty wodą przestaje izolować, stając się praktycznie bezużyteczny z termicznego punktu widzenia.
Co więcej, stała obecność wilgoci w warstwach podłogi może prowadzić do rozwoju grzybów i pleśni, degradacji innych materiałów (np. drewna), a nawet uszkodzenia wylewki.
Standardowy styropian EPS (biały i grafitowy) ma relatywnie niską nasiąkliwość długotrwałą, zwykle poniżej 5% objętości.
Jest to akceptowalne w większości zastosowań wewnętrznych na piętrach, gdzie nie ma bezpośredniego kontaktu z gruntem czy ryzyka podciągania kapilarnego wilgoci.
Jednak gdy mówimy o podłogach na gruncie, szczególnie w terenach o wysokim poziomie wód gruntowych, w pomieszczeniach mokrych (łazienki, pralnie) lub w nieogrzewanych piwnicach, gdzie może pojawić się skraplanie, niezbędna jest izolacja o minimalnej nasiąkliwości.
I tu na scenę wkracza styropian XPS, król niskiej nasiąkliwości.
Jego zamknięta struktura komórkowa sprawia, że wchłania on znikomą ilość wody – nasiąkliwość XPS wynosi zazwyczaj poniżej 1.5%, a dla niektórych produktów specjalistycznych nawet poniżej 0.7% objętości.
Dzięki temu XPS zachowuje swoje właściwości termoizolacyjne i wytrzymałościowe nawet w warunkach podwyższonej wilgotności.
Dlatego też styropian ekstrudowany XPS na podłogę jest pierwszym wyborem projektantów i wykonawców dla izolacji obwodowej ścian fundamentowych, piwnic i podłóg na gruncie, gdzie ryzyko kontaktu z wodą jest największe.
Mimo wyższej ceny, inwestycja w XPS w tych krytycznych miejscach chroni przed problemami z wilgocią i zapewnia skuteczną izolację termiczną na długie lata, nawet w trudnym środowisku.
Pamiętajmy również o prawidłowym wykonaniu izolacji przeciwwilgociowej i paroizolacyjnej, które stanowią pierwszą linię obrony przed wilgocią.
Jednak niska nasiąkliwość samej izolacji podłogowej jest kluczowym elementem zabezpieczającym, szczególnie tam, gdzie ryzyko zawilgocenia jest realne.
Podsumowując, dobry styropian podłogowy to nie tylko ten wytrzymały, ale także skutecznie izolujący termicznie (niska lambda) i odporny na wchłanianie wody (niska nasiąkliwość).
Dopiero holistyczne podejście do tych trzech parametrów pozwala na wybór materiału, który naprawdę spełni swoją rolę i zapewni ciepłą podłogę dzięki izolacji, stabilność i trwałość na dekady.
Analizując parametry techniczne styropianu, trzeba uwzględnić wszystkie te czynniki, by uniknąć rozczarowania i kosztownych błędów.
Grubość Warstwy Styropianu Na Podłogę: Parter vs Piętro
Określenie optymalnej grubości warstwy izolacji styropianowej na podłodze jest kolejnym kluczowym etapem projektowania lub wykonawstwa, a jej wybór zależy w dużej mierze od tego, gdzie dana podłoga się znajduje – na parterze (na gruncie lub nad piwnicą/garażem) czy na piętrze (nad ogrzewanym pomieszczeniem).
Różnica w wymaganej grubości wynika bezpośrednio z różnicy temperatur, między którą izolacja ma stanowić barierę.
Im większa różnica temperatur, tym grubsza i/lub lepiej izolująca warstwa jest potrzebna.
Grubość Izolacji na Parterze (na gruncie lub nad nieogrzewanym)
Podłoga na gruncie to przegroda, która styka się bezpośrednio lub pośrednio z zimnym gruntem, który w Polsce ma średnioroczną temperaturę znacznie niższą niż temperatura wewnątrz budynku.
Izolacja tej części budynku jest absolutnie kluczowa, ponieważ straty ciepła do gruntu potrafią być bardzo znaczące i odpowiadać za wysokie rachunki za ogrzewanie.
Ponadto, źle izolowana podłoga na gruncie jest często zimna w dotyku, co obniża komfort użytkowania pomieszczeń.
Dlatego też, minimalna grubość styropianu na podłogę na parterze jest zazwyczaj znacznie większa niż na wyższych kondygnacjach.
Standardowo zalecane grubości izolacji na gruncie wahają się od 10 do 20 cm, a często, zwłaszcza w domach energooszczędnych i pasywnych, stosuje się nawet 25-30 cm.
Wybór konkretnej grubości zależy od docelowego współczynnika przenikania ciepła U, jaki chcemy uzyskać (im niższy U, tym lepsza izolacja, tym grubszy materiał lub materiał o niższej lambdzie), a także od współczynnika lambda samego styropianu.
Na przykład, aby uzyskać dobry standard izolacyjności przy zastosowaniu białego EPS o lambdzie ok. 0.038 W/mK, potrzebne będzie co najmniej 15 cm, a często 20 cm grubości.
Używając styropianu grafitowego o lambdzie 0.031 W/mK, ten sam efekt izolacyjny możemy uzyskać stosując warstwę cieńszą o 20-25%, np. 12-15 cm.
Jeżeli podłoga znajduje się nad nieogrzewaną piwnicą lub garażem, gdzie temperatura jest znacznie niższa niż w pomieszczeniach mieszkalnych, wymagania dotyczące grubości izolacji są podobne jak w przypadku podłogi na gruncie.
Tutaj również dąży się do zastosowania warstwy o grubości 10-20 cm, aby zminimalizować straty ciepła do zimnego, dolnego poziomu.
Projektując grubą warstwę izolacji na parterze, warto rozważyć układanie jej w dwóch warstwach na mijankę.
Na przykład, zamiast jednej warstwy 20 cm, można ułożyć dwie warstwy po 10 cm.
Układanie płyt "na zakładkę" ze przesuniętymi spoinami eliminuje ryzyko powstawania liniowych mostków termicznych na stykach płyt, co dodatkowo poprawia efektywność cieplną całej przegrody.
Należy także pamiętać o poprawnym połączeniu izolacji podłogowej z izolacją ścian zewnętrznych lub fundamentowych, aby uniknąć mostków termicznych na styku tych elementów – ciepło "lubi" uciekać najłatwiejszą drogą, często właśnie przez niezaizolowane lub słabo zaizolowane połączenia.
Duża grubość izolacji na parterze wiąże się oczywiście ze zwiększeniem wysokości całej warstwy podłogowej, co musi być uwzględnione już na etapie projektowania wysokości ścian i otworów drzwiowych.
Czasami konieczne jest pogłębienie wykopu fundamentowego, aby zmieścić wszystkie warstwy podłogi, w tym grubą izolację i wylewkę, bez nadmiernego podnoszenia poziomu "zero" budynku.
Grubość Izolacji na Piętrze (nad ogrzewanym pomieszczeniem)
Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy izolujemy podłogę na piętrze, czyli nad pomieszczeniem, które również jest ogrzewane i utrzymywane w podobnej temperaturze co piętro wyżej.
W takim przypadku różnica temperatur pomiędzy pomieszczeniem pod spodem a pomieszczeniem na górze jest minimalna, a straty ciepła przez strop są niewielkie.
Współczynnik przenikania ciepła U dla stropu pomiędzy ogrzewanymi kondygnacjami nie jest tak restrykcyjnie określany przez przepisy jak dla przegród zewnętrznych czy stykających się z gruntem.
Głównym celem izolacji podłogi na piętrze, oprócz pewnego stopnia izolacji termicznej (który zawsze jest korzystny), staje się izolacja akustyczna, a dokładniej, ograniczenie przenoszenia dźwięków uderzeniowych (np. od chodzenia) na niższe kondygnacje.
Do tego celu stosuje się specjalne płyty styropianowe o podwyższonej izolacyjności akustycznej, charakteryzujące się inną strukturą i właściwościami tłumiącymi drgania, często oznaczone jako styropian akustyczny lub styropian elastyfikowany.
Jednakże, nawet standardowy styropian na podłogę na piętrze, na przykład EPS 80 lub EPS 100 (ze względu na wymagania wytrzymałościowe, nie termiczne w tym przypadku), zapewnia pewną izolację termiczną i akustyczną.
Na piętrze nad ogrzewanym pomieszczeniem, wystarczająca grubość izolacji styropianowej to zazwyczaj 4-6 cm.
Taka warstwa izoluje w stopniu wystarczającym dla tego typu przegrody i stanowi stabilne podłoże dla wylewki.
Zastosowanie grubszej warstwy, np. 10 cm, zwiększy izolację termiczną, ale przede wszystkim poprawi izolacyjność akustyczną stropu od dźwięków uderzeniowych, co jest często bardzo pożądane dla komfortu mieszkańców.
Grubsza warstwa styropianu na piętrze nie tylko minimalizuje przepływ ciepła (który i tak jest niski), ale znacznie skuteczniej tłumi dźwięki kroków czy upadających przedmiotów, zamieniając "stukanie" z góry w znacznie mniej uciążliwe odgłosy.
W praktyce spotyka się różne rozwiązania, ale generalna zasada pozostaje niezmienna: parter (lub nad zimnym) wymaga znacznie grubszej warstwy izolacji termicznej niż piętro (nad ciepłym).
Odpowiedni dobór grubości, skorelowany z typem styropianu (jego lambdą i nasiąkliwością w przypadku gruntu) oraz wymaganiami mechanicznymi (wytrzymałość na ściskanie), to klucz do zaprojektowania podłogi, która będzie ciepła, trwała i cicha – czyli po prostu komfortowa w użytkowaniu przez długie, długie lata.
Nie ma tu miejsca na "może wystarczy"; są ścisłe zależności fizyczne i techniczne, których przestrzeganie gwarantuje sukces, a ich ignorowanie - wręcz przeciwnie.
