Styropian pasywny co to znaczy? Izolacja dla budownictwa energooszczędnego

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego jedne domy trzymają ciepło jak termos, a inne 'piją' energię bez opamiętania, generując kolosalne rachunki za ogrzewanie? Odpowiedź często leży w izolacji. Kiedy mówimy o "pasywnym" w kontekście budownictwa, myślimy o technologii charakteryzującej się wyjątkowo małym zużyciem energii. Zatem, Styropian pasywny co to znaczy? Oznacza on przede wszystkim materiał izolacyjny o niskim zużyciu energii, stworzony z myślą o budownictwie ekologicznym i energooszczędnym, by maksymalnie zatrzymać ciepło w budynku i zredukować potrzebę jego produkcji.

• Co sprawia, że styropian pasywny izoluje lepiej?
• Jak rozpoznać styropian pasywny?
• Gdzie stosować styropian pasywny?
• Kluczowe parametry techniczne – współczynnik Lambda (λ)

Gdy zanurzamy się głębiej w świat izolacji termicznych, natrafiamy na liczby, które rysują fascynujący obraz różnic w działaniu materiałów. Nasza redakcja często analizuje specyfikacje techniczne, szukając rozwiązań, które naprawdę zmieniają zasady gry w kontekście efektywności. Prezentujemy zbiór kluczowych danych, które unaoczniają przewagę rozwiązań pasywnych.

Co wynika z tych danych? Przede wszystkim realna, zauważalnie mniejsza grubość izolacji wymagana, by osiągnąć ten sam, wysoki poziom izolacyjności, co jest kluczowe zwłaszcza przy termomodernizacji istniejących budynków. Ta pozornie niewielka różnica w milimetrach czy centymetrach ma ogromny wpływ na aspekty praktyczne – od detali wokół okien, przez ościeża drzwiowe, aż po możliwości adaptacji przestrzeni czy zachowanie oryginalnej estetyki elewacji, gdy standardowa, gruba izolacja mogłaby wyglądać niezgrabnie. To właśnie te szczegóły sprawiają, że rozwiązania pasywne, choć pozornie tylko "lepsze", stają się wyborem priorytetowym dla inwestorów dążących do maksymalnej efektywności i komfortu cieplnego.

Co sprawia, że styropian pasywny izoluje lepiej?

Tajemnica tkwi w pozornie prostym dodatku do tradycyjnego polistyrenu ekspandowanego – grafitu. Choć wydaje się to subtelna zmiana, mikroskopijne cząstki grafitu rozsiane w strukturze spienionych granulek styropianu odgrywają kluczową rolę w znaczącym podniesieniu jego właściwości izolacyjnych.

Standardowy biały styropian doskonale izoluje dzięki zamkniętemu powietrzu uwięzionemu w porach. To powietrze jest słabym przewodnikiem ciepła, a struktura materiału ogranicza konwekcję. Grafit idzie o krok dalej, wprowadzając dodatkowy mechanizm ograniczenia przepływu ciepła – odbicie promieniowania podczerwonego.

Ciepło może przemieszczać się na trzy sposoby: przez przewodzenie, konwekcję i promieniowanie. W przypadku styropianu, zarówno białego, jak i pasywnego, kluczowe jest minimalizowanie przewodzenia i konwekcji w powietrzu uwięzionym w komórkach. Jednak promieniowanie cieplne, choć w mniejszym stopniu, nadal przenika przez materiał.

Cząstki grafitu, które nadają styropianowi pasywnemu jego charakterystyczny ciemnoszary kolor, działają jak maleńkie lusterka dla promieniowania cieplnego. Odbijają to promieniowanie z powrotem w stronę, z której nadeszło, tym samym zmniejszając jego transmisję przez grubość płyty.

Ten efekt odbicia promieniowania, w połączeniu z naturalną zdolnością styropianu do ograniczania przewodzenia i konwekcji, prowadzi do znaczącego obniżenia współczynnika przewodzenia ciepła Lambda (λ). Podczas gdy typowy biały styropian fasadowy ma Lambdę w przedziale 0.040 - 0.045 W/(m·K), styropian pasywny z dodatkiem grafitu schodzi do poziomu 0.030 - 0.033 W/(m·K), a nawet niżej w najlepszych produktach.

Różnica w wartości Lambda, choć wyrażona w ułamkach, ma fundamentalne znaczenie dla finalnej izolacyjności. Obniżenie Lambdy o zaledwie 0.010 W/(m·K) pozwala na uzyskanie tej samej izolacyjności (tej samej wartości oporu cieplnego R) przy zastosowaniu znacznie cieńszej warstwy materiału. To nie jest efekt marketingowy, to czysta fizyka materiałów budowlanych w praktyce.

Producentom udało się zatem, dzięki tej innowacji z grafitem, stworzyć materiał, który przy zachowaniu lekkości i łatwości obróbki styropianu, osiąga parametry izolacyjne porównywalne z materiałami często droższymi lub wymagającymi bardziej złożonego montażu, jednocześnie umożliwiając budowanie lub modernizowanie przegród o znacznie lepszych parametrach cieplnych przy zachowaniu rozsądnej grubości warstwy izolacji. Grafit nie wpływa znacząco na gęstość samego polistyrenu, ale producenci styropianów pasywnych często dbają o to, aby były one dostępne również w wyższych gęstościach (a co za tym idzie, lepszej wytrzymałości mechanicznej), co dodatkowo podnosi ich wartość użytkową w wymagających zastosowaniach, choć sam czynnik lambda jest główną korzyścią pasywności.

W efekcie domy ocieplone styropianem pasywnym potrzebują znacznie mniej energii do ogrzewania zimą i chłodzenia latem. Inwestycja w lepszą izolację zwraca się w postaci niższych rachunków i większego komfortu termicznego mieszkańców. Redakcyjne analizy pokazują, że w dobie rosnących kosztów energii i coraz bardziej restrykcyjnych norm budowlanych, wybór materiału o lepszym współczynniku przewodzenia ciepła staje się nie tylko proekologicznym wyborem, ale po prostu ekonomiczną koniecznością.

Zastosowanie styropianu grafitowego w standardowej grubości, np. 15 cm, może dać izolacyjność porównywalną z 20 cm lub nawet więcej tradycyjnego styropianu białego. Ta różnica 5 cm lub więcej na każdej ścianie i dachu przekłada się na oszczędność miejsca, mniejsze obciążenie konstrukcji i łatwiejsze wykonawstwo, zwłaszcza przy adaptacjach poddaszy czy balkonów, gdzie każdy centymetr ma znaczenie.

Technologia dodawania grafitu do styropianu była znaczącym krokiem w rozwoju materiałów izolacyjnych. To przykład innowacji, która w bezpośredni sposób przekłada się na realne korzyści dla użytkownika końcowego i dla środowiska, poprzez redukcję zużycia paliw kopalnych do produkcji energii.

Prace nad dalszym ulepszaniem styropianów pasywnych nadal trwają, skupiając się na poprawie wytrzymałości mechanicznej, stabilności wymiarowej i oczywiście, dążeniu do osiągnięcia jeszcze niższych wartości Lambda, co jest ciągłą gonitwą za doskonałością w dziedzinie izolacji termicznej, bo przecież "w świecie Lambda, im mniej tym lepiej".

Ekspertów naszej redakcji fascynuje to, jak mały dodatek może tak bardzo zmienić właściwości znanego materiału. Grafit w styropianie to klasyczny przykład zastosowania nanotechnologii na skalę przemysłową w celu poprawy właściwości użytkowych produktu masowego.

Nie chodzi tylko o samo lambda, choć jest ono najważniejsze dla efektywności cieplnej. Chodzi też o to, jak spienione ziarna polistyrenu przylegają do siebie, tworząc jednolitą strukturę. Im bardziej spójna struktura, tym mniejsze ryzyko powstawania mikro-szczelin, przez które mogłoby przenikać ciepło.

Proces produkcji styropianu grafitowego jest bardziej zaawansowany technologicznie niż produkcja białego styropianu. Wymaga precyzyjnego dozowania i równomiernego rozmieszczenia cząstek grafitu w masie polistyrenowej podczas procesu spieniania. To gwarantuje, że każda płyta, każdy kawałek izolacji, będzie miał te same doskonałe właściwości, a nie tylko powierzchowną barwę grafitową.

Finalnie, to suma tych wszystkich czynników – niskiej Lambdy dzięki grafitowi, odpowiedniej gęstości i wytrzymałości, precyzyjnego procesu produkcyjnego – sprawia, że styropian pasywny wyróżnia się na tle standardowych materiałów izolacyjnych jako rozwiązanie premium dla wymagających projektów, zwłaszcza w segmencie budownictwa niskoenergetycznego i pasywnego.

Choć początkowy koszt zakupu styropianu grafitowego może być nieco wyższy niż białego, perspektywa oszczędności na ogrzewaniu przez dziesięciolecia użytkowania budynku szybko równoważy tę różnicę, czyniąc go rozwiązaniem bardziej opłacalnym w długoterminowej perspektywie.

Dodatkowo, zastosowanie cieńszej warstwy izolacji może obniżyć koszty innych elementów systemu dociepleń, takich jak dłuższe łączniki mechaniczne czy szersze profile startowe, co dodatkowo wpływa na ekonomiczny bilans inwestycji. Mniejsza objętość transportowanego materiału to także mniejszy ślad węglowy związany z logistyką.

Reasumując, dodatek grafitu nie jest jedynie marketingowym chwytem. To technologiczny postęp, który fundamentalnie zmienia sposób, w jaki polistyren radzi sobie z promieniowaniem cieplnym, przekładając się na mierzalne i znaczące podniesienie efektywności izolacyjnej materiału.

Ważne jest, aby wybierając styropian, kierować się nie tylko kolorem czy deklaracją producenta, ale przede wszystkim wartością współczynnika Lambda podaną w deklaracji właściwości użytkowych. To jest ten magiczny wskaźnik, który mówi najwięcej o tym, jak dobrze dany materiał będzie izolował, a w przypadku styropianu pasywnego, możemy oczekiwać, że ten wskaźnik będzie wyraźnie niższy.

Jak rozpoznać styropian pasywny?

Pierwszą i najbardziej oczywistą cechą wizualną, która odróżnia styropian pasywny od jego standardowego, białego odpowiednika, jest jego kolor. Styropian pasywny ma charakterystyczną ciemnoszarą lub grafitową barwę. Ten specyficzny kolor jest efektem domieszki mikroskopijnych cząstek grafitu, które, jak wspomnieliśmy, znacząco poprawiają właściwości termoizolacyjne.

Jednakże, choć kolor jest dobrym punktem wyjścia do wstępnej identyfikacji, nie powinien być jedynym kryterium wyboru. Na rynku zdarzają się produkty "szare", które niekoniecznie osiągają parametry styropianu dedykowanego do budownictwa pasywnego. Klucz do prawdziwego rozpoznania leży w dokumentacji i informacjach na opakowaniu.

Każde opakowanie styropianu przeznaczonego do celów budowlanych, sprzedawanego na terenie Unii Europejskiej, musi posiadać oznaczenie CE oraz Deklarację Właściwości Użytkowych (DWU). To właśnie na DWU oraz etykiecie na opakowaniu znajdziemy najważniejsze parametry techniczne materiału, w tym jego współczynnik przewodzenia ciepła Lambda (λ).

Styropian pasywny będzie miał podaną wartość Lambdy na poziomie 0.033 W/(m·K) lub niższą, często nawet 0.031 lub 0.030 W/(m·K) dla produktów premium. Standardowy biały styropian fasadowy ma Lambdę zazwyczaj w przedziale 0.040 - 0.045 W/(m·K).

Szukając styropianu pasywnego, należy zatem zwracać uwagę nie tylko na kolor, ale przede wszystkim na symbol λ i wartość liczbową podaną obok. To jest twardy dowód na to, jak dobrze materiał izoluje. Im niższa ta wartość, tym lepsza izolacyjność termiczna.

Inne istotne parametry, które znajdziemy na opakowaniu i które warto sprawdzić, to klasa reakcji na ogień (dla fasady zwykle E), wytrzymałość na zginanie (FBS), wytrzymałość na rozciąganie (TR, ważne np. w systemach ETICS fasadowych), oraz naprężenia ściskające przy 10% odkształceniu (CS(10), ważne np. dla izolacji podłóg pod obciążeniem).

Warto również szukać dodatkowych symboli jakościowych lub atestów, np. znaków Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji (PCBC) lub Instytutu Techniki Budowlanej (ITB), które potwierdzają zgodność produktu z polskimi normami i deklarowanymi parametrami. Producenci często stosują też własne nazwy handlowe dla swoich serii produktów dedykowanych budownictwu pasywnemu, które zawierają słowa kluczowe takie jak "Passive", "Expert", "Grafit", "Thermo" itp., ale to parametry techniczne są decydujące.

Przykładowo, na opakowaniu styropianu pasywnego możemy znaleźć oznaczenia typu: EPS 031 FASADA. Symbol "031" bezpośrednio wskazuje na współczynnik Lambda wynoszący 0.031 W/(m·K), a "FASADA" informuje o przeznaczeniu do izolacji ścian zewnętrznych w systemie ociepleń.

Kupowanie styropianu "na oko", opierając się jedynie na jego szarym kolorze i braku dokumentacji, jest bardzo ryzykowne i może prowadzić do zastosowania materiału o znacznie gorszych parametrach niż oczekiwane. Zawsze proś o Deklarację Właściwości Użytkowych i dokładnie zapoznaj się z podanymi w niej danymi technicznymi. Sprzedawcy materiałów budowlanych mają obowiązek udostępnić Ci te dokumenty.

Nasi eksperci często spotykają się z sytuacją, gdy inwestor jest przekonany, że kupił styropian pasywny tylko dlatego, że był szary. Po sprawdzeniu dokumentacji okazuje się, że Lambda wynosi 0.038 W/(m·K) – co prawda lepsza niż standardowa biel, ale daleko jej do prawdziwie pasywnych parametrów rzędu 0.031 czy 0.030. Dlatego tak ważne jest edukowanie się i sprawdzanie rzeczywistych parametrów na opakowaniu i w dokumentacji.

Pamiętaj, że prawdziwa "pasywność" styropianu nie jest jedynie cechą marketingową, ale wynikiem konkretnych parametrów technicznych osiągniętych dzięki technologii z dodatkiem grafitu. Szukaj liczb, nie tylko koloru. To one zagwarantują Ci pożądany poziom izolacji termicznej, zgodny z ideą budownictwa energooszczędnego.

Niska Lambda w połączeniu z odpowiednią grubością płyty pozwala na osiągnięcie docelowego oporu cieplnego przegrody, niezbędnego do spełnienia standardów budownictwa pasywnego lub niskoenergetycznego. To, co na opakowaniu wygląda jak rząd cyfr i liter, to w rzeczywistości gwarancja parametrów cieplnych Twojego przyszłego lub obecnego domu.

Podsumowując, aby poprawnie rozpoznać styropian pasywny: zacznij od koloru (powinien być szary), ale nie poprzestawaj na nim. Koniecznie sprawdź etykietę na opakowaniu oraz Deklarację Właściwości Użytkowych, szukając symbolu λ i wartości liczbowej poniżej 0.034, a najlepiej 0.032 czy 0.030 W/(m·K). To jest kwintesencja styropianu pasywnego z punktu widzenia jego podstawowej funkcji – izolacji termicznej.

Gdzie stosować styropian pasywny?

Styropian pasywny, dzięki swoim ulepszonym parametrom termoizolacyjnym, znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie priorytetem jest maksymalna efektywność energetyczna i ograniczenie strat ciepła. Jego wszechstronność sprawia, że doskonale sprawdza się zarówno w nowo wznoszonych budynkach spełniających najwyższe standardy energooszczędności, jak i podczas kompleksowej termomodernizacji istniejących obiektów.

W przypadku nowych inwestycji, zastosowanie styropianu pasywnego umożliwia łatwiejsze i bardziej efektywne osiągnięcie wymaganych, coraz ostrzejszych standardów energetycznych, często pozwalając na budowę domu pasywnego lub blisko pasywnego przy zastosowaniu mniejszej grubości izolacji niż byłoby to konieczne w przypadku tradycyjnych materiałów. To upraszcza projektowanie i wykonawstwo, redukuje koszty systemów grzewczych.

Jednak prawdziwą "asiorową" zaletą styropianu pasywnego, docenianą przez specjalistów termomodernizacji, jest jego zdolność do zapewnienia wymaganej izolacyjności przy znacząco mniejszej grubości warstwy. Przykładowo, aby uzyskać opór cieplny odpowiadający 20 cm standardowego białego styropianu fasadowego (λ=0.040), wystarczy około 15-16 cm styropianu pasywnego (λ=0.031). Ta różnica 4-5 cm może wydawać się niewielka, ale ma kolosalne znaczenie w praktyce budowlanej.

Przy ocieplaniu istniejących budynków, mniejsza grubość izolacji oznacza mniej wystające poza lico ściany ościeża okien i drzwi, co pozwala zachować lepszą estetykę fasady i ułatwia montaż parapetów zewnętrznych i detali. Mniejsza grubość jest też korzystniejsza w miejscach problematycznych, takich jak balkony, loggie czy cokoły, gdzie gruba izolacja może kolidować z innymi elementami konstrukcyjnymi lub architektonicznymi, bywają również sytuacje gdzie przepisy lokalne limitują grubość ocieplenia w historycznej zabudowie, tu styropian grafitowy to "koło ratunkowe".

Styropian pasywny jest idealnym wyborem do izolacji ścian zewnętrznych w systemach ETICS (popularnie zwanych "metodą lekką mokrą"). Stanowi barierę termiczną, która skutecznie ogranicza ucieczkę ciepła z wnętrza budynku w zimie i przegrzewanie się pomieszczeń latem. Dzięki niższej Lambdzie, nawet standardowe, powszechnie stosowane grubości, np. 15 czy 18 cm, pozwalają na osiągnięcie bardzo dobrych współczynników U ścian.

Płyty ze styropianu pasywnego o odpowiedniej gęstości i wytrzymałości mechanicznej (np. CS(10)100) są również stosowane do izolacji podłóg na gruncie oraz stropów międzykondygnacyjnych, zwłaszcza tych narażonych na obciążenia. Ich lepsze parametry pozwalają uzyskać wymaganą izolacyjność przy cieńszej warstwie, co jest ważne w pomieszczeniach o ograniczonej wysokości.

Izolacja dachów to kolejne kluczowe zastosowanie. Styropian pasywny w formie płyt o odpowiednich krawędziach (np. frezowanych, na zakładkę) minimalizuje powstawanie mostków termicznych. Może być stosowany na połaciach dachów stromych (np. między lub pod krokwiami) oraz na dachach płaskich, tworząc skuteczną barierę przeciwko stratom ciepła w górę. Wybór grubości i Lambda zależy od specyfiki konstrukcji dachu i docelowego standardu energetycznego, jednak zasada "lepsza Lambda to cieńsza warstwa" pozostaje aktualna.

Nie zapominajmy o miejscach, które często są źródłem mostków termicznych, takich jak wieńce żelbetowe, nadproża okienne czy elementy konstrukcyjne wystające poza bryłę budynku. Stosowanie płyt styropianu pasywnego, często dedykowanego o mniejszej grubości lub specjalnych kształtek, pozwala skuteczniej "owinąć" te newralgiczne punkty, minimalizując ucieczkę ciepła i zapobiegając kondensacji wilgoci, bo jak mawia nasze redakcyjne porzekadło - "ciepło ucieka każdą dziurą, a mostek to dziura, tylko że betonowa".

Szczególnie trudnym wyzwaniem są zawsze detale połączeń różnych przegród i elementów, np. połączenie ściany z dachem czy fundamentem. Dobrej jakości styropian pasywny, stosowany systemowo wraz z odpowiednimi akcesoriami montażowymi (łączniki, siatka, kleje), pomaga w stworzeniu spójnej i ciągłej warstwy izolacji termicznej wokół całego budynku, tzw. "termoszczelnej koperty".

Przy wyborze styropianu pasywnego do konkretnego zastosowania należy zwrócić uwagę na jego deklarowane parametry techniczne, nie tylko Lambdę, ale także wytrzymałość (np. FS dla fasady, CS dla podłogi/dachu płaskiego). Różne zastosowania wymagają różnych parametrów wytrzymałościowych, aby zapewnić trwałość i bezpieczeństwo całej konstrukcji.

Nasze doświadczenia z projektów niskoenergetycznych jasno pokazują, że inwestycja w lepszą izolację termiczną na etapie budowy czy modernizacji jest jedną z najskuteczniejszych metod długoterminowego obniżenia kosztów eksploatacji budynku. Styropian pasywny jest jednym z kluczowych materiałów, który umożliwia osiągnięcie tych celów.

Podsumowując, styropian pasywny jest materiałem wyboru wszędzie tam, gdzie chcemy uzyskać maksymalną izolacyjność przy optymalnej grubości warstwy, czy to na ścianach zewnętrznych, na dachu, podłogach, czy przy rozwiązaniu skomplikowanych detali. Jego wszechstronność i wysokie parametry sprawiają, że jest to inwestycja, która przynosi wymierne korzyści w postaci niższych rachunków i wyższego komfortu cieplnego przez wiele lat.

Kluczowe parametry techniczne – współczynnik Lambda (λ)

W gąszczu parametrów technicznych materiałów izolacyjnych, jeden z nich wybija się na pierwszy plan i stanowi sedno dyskusji o styropianie pasywnym – jest to współczynnik przewodzenia ciepła, oznaczany grecką literą Lambda (λ). Ten parametr informuje nas o tym, jak dobrze dany materiał przewodzi ciepło. Mówiąc najprościej: im niższa wartość Lambda, tym materiał lepiej izoluje termicznie.

Jednostką Lambda jest wat na metr-kelwin [W/(m·K)]. Wyobraźmy sobie, że przez metr kwadratowy materiału o grubości jednego metra przepływa ciepło, gdy różnica temperatur po obu stronach wynosi jeden kelwin (lub jeden stopień Celsjusza). Wartość Lambda określa ilość tego przepływającego ciepła.

W przypadku styropianu pasywnego, dzięki dodatkowi grafitu, osiągana jest znacząco niższa wartość współczynnika Lambda w porównaniu do standardowego białego styropianu. Typowy zakres dla styropianów pasywnych mieści się w przedziale λ ≤ 0,033 – λ ≤ 0,030 W/(m·K). Dla porównania, standardowy styropian fasadowy charakteryzuje się Lambdą na poziomie 0.040 - 0.045 W/(m·K).

Ta różnica w wartości Lambda, pozornie niewielka (np. 0.010 W/(m·K)), ma fundamentalne znaczenie dla finalnej izolacyjności całej przegrody budowlanej (np. ściany, dachu, podłogi). Ostateczna izolacyjność przegrody wyrażana jest przez współczynnik przenikania ciepła U [W/(m²·K)], który zależy od Lambdy materiału i jego grubości (oraz oporów przejmowania ciepła na powierzchniach przegrody). Wzór jest prosty: Im niższa Lambda i większa grubość materiału, tym niższy (lepszy) współczynnik U.

Niska Lambda styropianu pasywnego pozwala na uzyskanie wymaganego niskiego współczynnika U przy zastosowaniu mniejszej grubości izolacji. Przykładowo, aby osiągnąć U = 0.15 W/(m²·K) dla ściany (co jest typowe dla domów energooszczędnych/pasywnych), przy zastosowaniu styropianu λ=0.031 potrzeba około 21-22 cm materiału (precyzyjnie uwzględniając opory powierzchniowe). Aby uzyskać ten sam U-value przy styropianie λ=0.040, potrzebowalibyśmy już około 27-28 cm – to aż 6-7 cm różnicy!

Informacja o dokładnej wartości współczynnika Lambda danego produktu zawsze znajduje się na opakowaniu i w dołączonej Deklaracji Właściwości Użytkowych (DWU), którą producent ma obowiązek udostępnić. Wartość ta jest określana na podstawie norm europejskich (np. PN-EN 13163 dla wyrobów ze styropianu) i weryfikowana w niezależnych laboratoriach badawczych.

Przykładowe nazwy handlowe produktów, które często wskazują na ich "pasywny" charakter, mogą zawierać symbole nawiązujące do niskiej Lambdy, np. λ PRO czy λ PREMIUM. Niemniej jednak, należy zawsze polegać na wartości podanej w DWU i na etykiecie, a nie tylko na nazwie.

Współczynnik Lambda podawany przez producenta to zazwyczaj wartość deklarowana (λᴅ), która uwzględnia pewne marginesy bezpieczeństwa wynikające z metody badania i długoterminowych właściwości materiału. Jest to wartość gwarantowana, poniżej której współczynnik przewodzenia ciepła materiału nie przekroczy w normalnych warunkach użytkowania.

Poza współczynnikiem Lambda, przy wyborze styropianu pasywnego (jak i każdego innego styropianu) ważne są również inne parametry techniczne. Należy do nich przede wszystkim naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu względnym [kPa], oznaczane jako CS(10). Ten parametr mówi o wytrzymałości płyty na ściskanie i jest kluczowy przy wyborze styropianu na podłogi, dachy płaskie czy w innych miejscach narażonych na obciążenia. Styropiany pasywne przeznaczone na podłogi powinny mieć CS(10) minimum 80 kPa, a najlepiej 100 kPa lub więcej, co odpowiada oznaczeniu np. EPS 100 lub EPS 030 DACH/PODŁOGA.

Kolejnym istotnym parametrem, zwłaszcza w przypadku styropianu fasadowego w systemach ETICS, jest wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych [kPa], oznaczana jako TR. Parametr ten mówi o tym, jak dobrze styropian znosi siły działające prostopadle do jego powierzchni, np. ssanie wiatru czy naprężenia powstające w warstwach klejowych i tynkowych. Dla styropianu fasadowego pasywnego (jak i standardowego) często wymagana jest wytrzymałość TR minimum 80 kPa.

Choć Lambda jest koronnym argumentem przemawiającym za wyborem styropianu pasywnego ze względu na jego właściwości termoizolacyjne, nie wolno bagatelizować pozostałych parametrów. One decydują o trwałości, stabilności i bezpieczeństwie całego systemu dociepleń. "Diabeł tkwi w szczegółach", a w przypadku izolacji detale wytrzymałościowe mogą przesądzić o długowieczności rozwiązania.

Wnioskiem płynącym z analizy parametrów technicznych jest jednoznaczne stwierdzenie: styropian pasywny to materiał, którego główną przewagą jest ekstremalnie niski współczynnik przewodzenia ciepła Lambda, co jest wynikiem zastosowania nowoczesnej technologii z dodatkiem grafitu. Ta cecha pozwala na projektowanie przegród o doskonałej izolacyjności przy rozsądnej grubości. Jednak przy wyborze konkretnego produktu, zawsze należy wnikliwie zapoznać się z całą Deklaracją Właściwości Użytkowych, aby upewnić się, że spełnia on wszelkie wymagania specyficzne dla danego zastosowania w budynku. Niska Lambda w styropianie pasywnym to podstawa efektywnej izolacji.

Naszym zadaniem jako ekspertów jest ciągłe edukowanie, że sam kolor szary nie oznacza magicznych parametrów. Liczby na opakowaniu i w DWU to Twoi najlepsi przyjaciele przy wyborze materiału do budowy domu o minimalnym zapotrzebowaniu na energię.