SPO
10 października 2017
podstawy
11 października 2017

Rozpoznanie ogólnowojskowe, jako jeden z podstawowych rodzajów rozpoznania szczebla taktycznego, stanowi najważniejsze źródło wiarygodnych, terminowych i dokładnych danych o stronie przeciwnej w zakresie dotyczącym jej składu, ugrupowania i rozmieszczenia zasadniczych elementów decydujących o jej sile i zdolności bojowej. Uzyskanie i przekazywanie tych wiadomości w czasie rzeczywistym, umożliwia podjęcie właściwej decyzji w określonej sytuacji taktycznej, co do wyprzedzającego i zaskakującego użycia własnych sił i środków. Tym samym uniemożliwia zrealizowanie celów założonych przez stronę przeciwną.
Rozpoznanie ogólnowojskowe realizowane jest przez pododdziały wyposażone w zróżnicowany sprzęt transportowo-rozpoznawczy i bojowy, pozwalający na różnorodność sposobów prowadzenia rozpoznania w zależności od potrzeb pola walki. Istotne jest to zwłaszcza w strefie taktycznej, gdzie pole walki wymusza potrzebę prowadzenia rozpoznania w różnych formach oraz bezpośrednio na obiektach strony przeciwnej w jej głębi taktycznej. Szczególna rola rozpoznania ogólnowojskowego polega na tym, że jest to rozpoznanie bezpośrednie działającego prawie na „dotyk” rozpoznawanego obiektu, a zatem jest bardzo wiarygodne. Ma to szczególne znaczenie w obecnej dobie, gdzie maskowanie i tworzenie obiektów pozornych stało się działaniami organizacyjnymi, porównywalnymi z rzeczywistym planowaniem działań bojowych.

Do prowadzenia rozpoznania ogólnowojskowego przygotowywane są wyspecjalizowane organa rozpoznawcze, na których spoczywa główny ciężar działalności. Ze zrozumiałych względów, etatowe siły i środki rozpoznania, nie mogą zapewnić zdobycia wszystkich danych o przeciwniku. Dlatego też, aby rozpoznanie było w pełni skuteczne, musi być powszechne. Oznacza to, że w czasie walki przeciwnika powinien rozpoznawać każdy żołnierz, a każdy dowódca pododdziału – organizować i prowadzić systematyczne rozpoznanie, tak dla potrzeb własnych, jak i szczebla nadrzędnego. Sprowadza się to do tzw. cyklu rozpoznawczego.

Cykl rozpoznawczy to:
> szereg czynności, procesów w skład, których wchodzą: planowanie, zbieranie informacji i przygotowanie zarządzeń;
> zbieranie informacji rozpoznawczych;
> przetwarzanie zdobytych informacji;
> wykorzystanie i rozpowszechnianie zdobytych i opracowanych informacji;

Czynności te powtarzają się okresowo oraz pozostają między sobą w określonym związku przyczynowo – skutkowym stanowiącym pewną całość.

Planowanie i organizowanie (przygotowanie)

  • ustalenie jakie dane rozpoznawcze są potrzebne do podjęcia decyzji w opracowaniu planu;
  • ustalenie pierwszeństwa potrzeb niezbędnych informacji i wiadomości;
  • zachowanie równowagi między potrzebami a własnymi możliwościami zdobywania wiadomości i informacji;
  • jakie wiadomości jakimi środkami powinno się zdobywać;
  • przygotowanie odpowiednich rozkazów i zarządzeń;
  • terminowe stawianie zadań w zakresie zdobywania danych;
  • określenie sposobu przechowywania danych przez organa rozpoznawcze;
  • organizacja odbioru danych z rozpoznania powietrznego;

Zbieranie

  • zapisywanie, zanotowanie lub graficzne nanoszenie wiadomości na mapę;
  • systematyczna kontrola napływu informacji oraz wykonywania zadań;
  • ciągła kontrola aktualnego systemu łączności a szczególnie nieetatowych elementów rozpoznawczych;
  • stały odbiór danych z rozpoznania powietrznego;

Przetwarzanie

  • Ocena, krytyczna analiza wiadomości, celem uzyskania właściwej jej interpretacji;
  • Interpretacja i ustalenie wiarygodności uzyskanych wiadomości.

Rozpowszechnianie

  • Informowanie:
  • bieżące;
  • okresowe;
  • Składanie meldunków
  • Komunikaty rozpoznawcze
  • Terminowa wymiana informacji o przeciwniku z sąsiadami, wyższym sztabem oraz ze współdziałającymi wojskami;
  • Wymiana informacji wewnątrz sztabu (rodzajami wojsk i służb)

Zasada, że każdy żołnierz prowadzi rozpoznanie przeciwnika i terenu jest odbiciem obiektywnych potrzeb, w celu zabezpieczenia najbardziej efektywnego wykorzystania sił i środków a tym samym osiągnięcia celu walki.

Prowadzenie rozpoznania jest zadaniem ważnym, a jednocześnie złożonym. Wymaga więc odpowiedniego wyszkolenia oraz przygotowania zarówno poszczególnych żołnierzy, jak i całych pododdziałów, nie tylko rozpoznawczych. Żołnierze wyznaczeni do prowadzenia rozpoznania powinni znać i umieć praktycznie stosować różne sposoby zdobywania wiadomości o przeciwniku oraz rozpoznawać siły i środki na podstawie ich cech demaskujących. Zadania te najczęściej będą wykonywane w skomplikowanych sytuacjach bojowych, trudnych warunkach terenowych i meteorologicznych, często przez drużyny i załogi wozów bojowych działające w oderwaniu od sił własnych.

Z uwagi na stosowane obecnie siły i środki rozpoznania, sposoby działań i wykorzystywane przy tym źródła informacji, rozpoznanie taktyczne oprócz rozpoznania ogólnowojskowego dzieli się na:
Ogólnowojskowe
Radioelektroniczne
Artyleryjskie
Inżynieryjne
Powietrzne
Skażeń

Rozpoznanie radioelektroniczne dostarcza wiadomości o stronie przeciwnej drogą wykrywania i przechwytu emisji fal radiowych, analizy treści wymiany informacji radiowej i parametrów technicznych sygnałów radiowych oraz namierzania miejsc rozmieszczenia radiostacji pracujących w zakresie UKF. Dostarcza także wiadomości o pracujących systemach radiolokacyjnych.

Rozpoznanie powietrzne prowadzą załogi śmigłowców oraz bezpilotowe aparaty latające. Prowadzi się je przez obserwację wzrokową, fotografowanie oraz z wykorzystaniem pokładowych rozpoznawczych urządzeń optoelektronicznych.

Rozpoznanie inżynieryjne organizuje się w celu zdobycia informacji, niezbędnych dowódcy, do podjęcia decyzji w organizowaniu inżynieryjnego zabezpieczenia działań. Prowadzą je inżynieryjne elementy rozpoznawcze, wydzielone z etatowych pododdziałów rozpoznania inżynieryjnego, samodzielnie lub działając w składzie innych elementów rozpoznawczych.

Rozpoznanie skażeń jest to kontrola skażeń promieniotwórczych, chemicznych, biologicznych i przemysłowych. Prowadzi się go w celu wykrycia skażeń we właściwym czasie i dostarczeniu dowódcy i sztabowi niezbędnych (danych) informacji o skażeniach, umożliwiających podjęcie skutecznych decyzji do przeciwdziałania im. Rozpoznanie skażeń prowadzone jest nieprzerwanie przez pododdziały rozpoznania skażeń oraz specjalnie do tego przygotowane nieetatowe drużyny (załogi) rodzajów wojsk i służb. Do wykonania swoich zadań organizują one patrole i posterunki rozpoznania (obserwacji) skażeń działające samodzielnie lub w składzie ogólnowojskowych elementów rozpoznawczych.

Rozpoznanie artyleryjskie ma na celu zdobywanie danych o stronie przeciwnej, terenie i warunkach meteorologicznych, niezbędnych do rażenia ogniowego. Prowadzone jest w sposób ciągły z użyciem wszystkich etatowych i przydzielonych pododdziałów rozpoznania wzrokowego, dźwiękowego i radiolokacyjnego w ścisłym powiązaniu z rozpoznaniem ogólnowojskowym i rozpoznaniem rodzajów wojsk.

Obiekty rozpoznania taktycznego – przez obiekt rozpoznania należy rozumieć siły i środki przeciwnika, jego urządzenia inżynieryjne i obiekty terenowe, które mogą wywierać określony wpływ na działania naszych wojsk (np. trudności w pokonaniu) lub mające wyraźne znaczenie wojskowe.

Obiekty rozpoznania mogą składać się z jednego lub kilku ważnych elementów, które zależnie od tego, w jakim stopniu będą obezwładnione lub zniszczone, decydują o jego sprawności bojowej.
W zależności od rozmiaru i rozmieszczenia w terenie wszystkie obiekty można podzielić na:
· obiekty punktowe;
· obiekty powierzchniowe;
· obiekty linearne.

Obiekty punktowe – mają jeden lub kilka elementów rozmieszczonych w sposób zwarty (np. rakieta na stanowisku startowym).
Obiekty powierzchniowe – składają się z kilku elementów rozmieszczonych w pewnym oddaleniu od siebie, co wyklucza porażenie więcej niż jednego z nich jednym pociskiem rakietowym średniej mocy (np. stanowisko dowodzenia związku taktycznego).
Obiekty linearne – to te, których długość jest co najmniej dwa razy większa od szerokości (np. kolumna wojsk).

UWAGA: MOSTY NALEŻY TRAKTOWAĆ JAKO OBIEKTY PUNKTOWE

Pod względem ruchliwości obiekty dzielą się na:
· ruchome;
· stacjonarne (mało ruchliwe).
Obiekty ruchome – to te, które mogą zmieniać swe położenie w krótkim czasie, czyli w ciągu kilku minut lub kilku godzin (np. artyleria rakietowa). Obiekty te należy śledzić ciągle lub kontrolować okresowo.
Obiekty stacjonarne – to te, których położenie nie ulega zmianie lub też przebywają w jednym i tym samym miejscu w ciągu dłuższego czasu (np. bazy morskie, lotniska polowe),obiekty te dokładnie rozpoznaje się już w czasie pokoju.
W zależności od roli, jaką obiekty odgrywają, w operacji lub walce dzielimy je na:

  • strategiczne;
  • operacyjne;
  • taktyczne.

Do obiektów taktycznych zaliczamy:

– elementy ugrupowania bojowego przeciwnika, elementy rzeźby i pokrycia terenowego oraz inne ważne obiekty w taktycznej strefie działań bojowych. Będą to przykładowo:
bataliony wszystkich rodzajów wojsk;
dywizjony artylerii i rakiet taktycznych;
stanowiska dowodzenia brygad, dywizji.
W wyniku swej działalności (rozpoznania) w stosunku do każdego obiektu przeciwnika rozpoznanie powinno ustalić:

  • charakter i sposób działania obiektu;
  • jego rozmiary (powierzchnię);
  • główne elementy składowe;
  • najbardziej wrażliwe miejsca;
  • dokładne współrzędne;
  • sposób obrony i ochrony.

ŹRÓDŁA INFORMACJI DOWÓDCY ELEMENTU ROZPOZNAWCZEGO

  • Obserwacja własna
  • Meldunki podwładnych
  • Jeńcy, zabici, zbiedzy
  • Ludność cywilna
  • Mapy
  • Dokumenty bojowe przeciwnika
  • Rejony skażeń BMR
  • Prognoza pogody
  • Przełożony
  • Emisje elektromagnetyczne
  • Walczące pododdziały
  • Niewypały, odłamki pocisków
  • Rozpoznanie powietrzne
  • Sąsiednie elementy rozpoznawcze
  • Uzbrojenie i wyposażenie przeciwnika

Za wiarygodne informacje rozpoznawcze można uważać takie wiadomości, które zostały uzyskane i potwierdzone z co najmniej dwóch niezależnych od siebie źródeł. A zatem o skuteczności rozpoznania decyduje przede wszystkim dokładność i wiarygodność uzyskanych informacji oraz terminowość rozumiana, jako zdobywanie, opracowywanie i ich dystrybucja w rzeczywistym czasie. Dlatego też rozpoznaniu stawia się takie podstawowe wymagania jak: celowość, ciągłość, aktywność, terminowość, operatywność, skrytość, wiarygodność i dokładność określania współrzędnych obiektów (celów) rozumianych, jako:

Celowość – ścisłe podporządkowanie przedsięwzięć rozpoznawczych zamiarowi walki, skupienie wysiłku rozpoznania na najważniejszych kierunkach (w rejonach, na obiektach) i zapewnienie wykonania zadania bojowego.
Ciągłość – nieustanne jego prowadzenie zarówno podczas przygotowania, jak i w toku walki, w dzień i w nocy, w każdej sytuacji oraz w różnych warunkach terenowych i atmosferycznych.
Aktywność – uporczywe dążenie dowódców i sztabów organizujących rozpoznanie oraz prowadzących je pododdziałów i żołnierzy do zdobywania potrzebnych wiadomości w każdych warunkach, wszystkimi siłami i środkami stosując wszystkie dostępne sposoby.
Terminowość i operatywność – zdobywanie i dostarczanie dowódcom, sztabom i wojskom danych rozpoznawczych w ściśle określonym czasie oraz szybkie ich analizowanie i ocenianie, aby można je było wykorzystać w czasie podejmowania decyzji do użycia środków rażenia oraz potęgowania i przenoszenia wysiłku rozpoznania, odpowiednio do zmiany sytuacji i zadań wykonywanych przez wojska.
Skrytość – zachowanie w tajemnicy przedsięwzięć rozpoznawczych oraz dezorientowanie strony przeciwnej, co do rozmieszczenia i działań naszych sił i środków rozpoznania, a także kierunków skupienia ich głównego wysiłku.
Wiarygodność – zdobywanie wiadomości rozpoznawczych, odpowiadających faktycznej sytuacji, a także wykrycie i dokonanie oceny rzeczywistych i pozornych działań oraz obiektów strony przeciwnej.

Dokładność określania współrzędnych obiektów (celów) – ustalenie ich miejsca rozmieszczenia z dopuszczalnymi błędami, przyjmowanymi w planowaniu użycia środków rażenia i wynoszącymi dla:
– moździerzy i artylerii lufowej 25 m

Osiąga się ją przez:
– użycie nowoczesnych środków technicznych i sposobów rozpoznania;
– właściwy poziom wyszkolenia stanów osobowych prowadzących rozpoznanie.

error: Treść jest chroniona !!