Kamuflaż optyczny
23 sierpnia 2017
CQB
24 sierpnia 2017

Praktyka

Po 2-3 godzinach WSZYSTKIE wzory kamuflażowe wyglądają identycznie. Pomalować się można tylko dobrze albo źle – jeżeli żołnierz dokładnie pokryje całą twarz, uszy szyję – przód i tył farbą, i zrobi to 2-3 kolorami to wtedy zadanie zostanie wykonane. Przede wszystkim chodzi o zmniejszenie poziomu odbicia światła od skóry. Ludzkie oko o wiele bardziej reaguje na intensywność odbicia niż na kolor. Z reguły na początku operacji – przed wyjściem w teren istnieje wręcz rywalizacja w nieoficjalnym konkursie o najbardziej niekonwencjonalny i “odlotowy” wzór farby. Starania niektórych żołnierzy przypominają zabiegi gwiazd filmowych. Po 2-3 godzinach pocenia się w terenie – wszystko schodzi i przypomina bezładną plątaninę – poniekąd skuteczną.

 

Więc reguła jest prosta:

Farbę kamuflażową należy nakładać dokładnie, wszędzie i często.
Niedokładne pomalowanie twarzy bardziej się żuci w oczy niż najbardziej zmysłowe wzory.

Tak tego nie należy robić. Żołnierz z lewej jest 100% brązowy, w środku nawet dobrze, ale błyszcząca kurtka nie pomaga (nie jego wina) z prawej – beznadziejnie. Podwinięte rękawy i nieudana próba kamuflażu dłoni. Elementy siatki maskującej ściśle przylegają do ciała i nie dodają do efektu maskowania. Szelki oporządzenia są niemalże białe. Niestety tak wygląda większość sprzętu WP.

Podręczny zestaw makijażu taktycznego

Na zdjęciu tego nie widać ale farba z lewej nie jest biała tylko szara do kamuflażu zimowego. Według niektórych lusterko należy usunąć.

Malowanie twarzy

Twarz jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych przez człowieka kształtów. Malowanie twarzy jest jednym z podstawowych sposobów jej maskowania. Alternatywą jest założenie kominiarki – co nie jest praktyczne w tropikalnej strefie klimatycznej. Kominiarka również ogranicza słuch żołnierza chyba że wycięte zostaną w niej specjalne otwory na uszy. Większość jednostek stosuje farby maskujące. Największa wada farmy jest jej krótka trwałość – kamuflaż musi być poprawiany co 2-3 godziny albo częściej. Istnieje kilka “szkół” malowania twarzy – większość wymyślona przez ludzi mających zbyt wiele czasu. Najczęściej można spotkać się z poglądem że części jasne maluje się na ciemno a części ciemne na jasno – czyli nos i kości policzkowe kolorami brązowymi, czernią etc, natomiast oczodoły policzki kolorami jasnymi. Założenie jest słuszne bo kreuje 2-wymiarowy efekt – pozbawia twarz cech 3-wymiarowych.

Kamuflaż osobisty

Dobry poziom kamuflażu osobistego świadczy o profesjonalizmie żołnierza i jest kluczowym składnikiem efektywności bojowej całego oddziału. Pierwszym źródłem kamuflażu jest mundur maskujący który powinien być dobrany do regionu działań. Mundur polowy powinien być pozbawiony jaskrawych odznaczeń, błyszczących guzików lub innych widocznych elementów. W polskim US-ie należy zwrócić szczególną uwagę na odprucie białej metki znajdującej się pod kołnierzem. Jest to element często pomijany. Mundur jest noszony zawsze z rozwiniętymi rękawami. Podwijanie rękawów nie jest dozwolone bez względu na panujące upały.
Spodnie powinny być szczelnie połączone z butami żeby zapobiec dostawaniu się pod nogawki insektom. Nogawki można owinąć czarną taśmą izolacyjną w celu ich uszczelnienia.
Nakrycie głowy nie powinno mieć żadnych ostrych krawędzi. Kominiarki nie są optymalnym rozwiązaniem gdyż nie załamują kształtów. Głowa jest szczególnie rozpoznawanym elementem, znajduje się dokładnie na linii wzroku przeciwnika i jest dość ruchliwa podczas przemieszczania w terenie. Musi być szczególnie starannie zamaskowana.

Aby skutecznie maskować ludzi i sprzęt w terenie przed wykryciem należy zwrócić uwagę na następujące czynniki:

  • Movement – Ruch szczególnie szybki, natychmiast przyciąga uwagę.
  • Shape – Kształt Znane kształty, takie jak broń, ludzka twarz itp. są łatwo rozpoznawalne
  • Shine – Odblask Odblask od szkieł lornetki lub metalowych części
  • Shadow – Cień Cień rzucany przez zamaskowany obiekt może być łatwiejszy do rozpoznania niż samo obiekt, szczególnie jeżeli porusza się
  • Silhouette – Sylwetka Odcinająca się od tła sylwetka np.: człowieka, pojazdu, jest łatwo rozpoznawalna
  • Spacing – Odstęp regularny odstęp pomiędzy obiektami rzuca się w oko. W naturze nie ma regularnych kształtów
  • Sourroundings – Otoczenie doskonale zakamuflowana pozycja obok której jest zaparkowany pojazd, rozsypane śmieci , pali się ognisko etc. będzie odkryta.
  • Sound – Dźwięk metaliczne odgłosy, nienaturalne dźwięki zwracają w terenie uwagę przeciwnika.
  • Smell – Zapach Dobrze wyszkolony przeciwnik jest wstanie na daleką odległość wyczuć zapach dezodorantu, pasty do zębów, papierosów, nie wspominając o psach bojowych.

Jeżeli nawet mały szczegół przyciągnie uwagę i zbudzi podejrzenie, przeciwko zamaskowanemu obiektowi zostanie skierowana cała armia przyrządów zaczynając od lornetek a kończąc na radarach mikrofalowych.

  • Movement snajperzy poruszają się powoli, często po centymetrze na minutę.
  • Shape yowee nie ma definitywnego kształtu
  • Shine kombinezon nie posiada elementów odblaskowych, celowniki są starannie zakryte
  • Shadow zostając blisko przy ziemi kombinezon nie rzuca regularnego cienia
  • Silhouette yowee nie ma regularnej sylwetki
  • Spacing materiały użyte do produkcji kombinezonu nie powtarzają się regularnie
  • Sourroundings w kombinezon wplatana jest lokalna roślinność
  • Sound gruby kombinezon tłumi dźwięki
  • Smell snajperzy nie używają mydeł zapachowych, dezodorantów itp., kombinezon jest nasączany specjalnymi płynami na psy i owady nie wyczuwalnymi przez człowieka.

Najczęstsze błędy

Twarz ok. Ale kamuflaż jeszcze nie jest dokończony. Twarz musi być dokładnie pokryta farbą

Idea jest słuszna, wykonanie naganne. 3 kolorowy wzór – skuteczny, ale nie wykonany dokładnie.

Praktyka

Ubiory maskujące służą do maskowania w terenie a nie do robienia zakupów w centrach handlowych.
Praktyka pokazuje, że nie istnieje także coś takiego jak kamuflaż uniwersalny, mimo, że wiele armii świata z US Army na czele wprowadza takie mundury, to ich walory maskujące, są co najmniej mocno dyskusyjne. Pod względem maskowania można wyróżnić trzy pory roku: zieloną (wiosnę, lato i początek jesieni), brązową (późna jesień, bezśnieżna zima i wczesna wiosna) oraz biała. Do tego dochodzi jeszcze kamuflaż pustynny, który w Polskich warunkach sprawdza się jedynie na wybrzeżu oraz na pustyni Błędowskiej.

Na porę „zieloną” bardzo dobre są mundury w kamuflażu brytyjskim, duńskim, stary poczciwy woodland, oraz najnowszy fiński, który jest bardzo zbliżony do wzoru SS Eichenlaubtarnmuster (dębowego). W upalne dni doskonale sprawdza się rosyjski KZS. Jest to kombinezon maskujący wykonany z siatki, oraz co warto odnotować ten powstały pod koniec lat sześćdziesiątych wzór był pierwszym na świecie kamuflażem „cyfrowym”.

W okresie „brązowym” świetnie sprawdza się współczesny niemiecki flecktarn, a także jego pierwowzór, drugowojenny Erbsentarnmuster (groszkowy). Niemiecki wzór maskujący doskonale sprawdza się także w zimie i stał się niejako kanonem i wzorem dla innych.

Większość rozwiniętych państw wprowadziło do użytku także stroje pokryte wzorem kamuflażu szyte z gore-texu. Jest to dobre rozwiązanie na złą pogodę, ale trzeba pamiętać, że takie ubranie szeleści, co może być kłopotliwe gdy chcemy naprawdę zostać niezauważeni.

Jedne wzory maskujące są lepsze, inne nieco gorsze, lub sprawdzają się tylko w określonych warunkach terenowych. Warto jednak pamiętać, że nawet najlepiej dobrany strój maskujący nie uczyni nas niewidzialnymi. Jego zadaniem jest sprawić, aby właściciel nie rzucał się w oczy i w miarę zlewał się z otoczeniem, dlatego tak istotny jest dobór odpowiedniego munduru.

Wschodni kamuflaż cyfrowy

“Bojec” Diewiatka / “Боец” Девятка

Bluza
  • dwie kieszenie na piersiach
  • dwie kieszenie u dołu bluzy
  • wzmocnienie na łokciach
  • elastyczny ściągacz w mankietach
  • regulowany kaptur w jednej płaszczyźnie
  • regulowany ściągacz elastyczny w pasie
  • troki na maskowanie (tylko w niektórych egzemplarzach)
Spodnie
  • kieszenie przelotowe (tylko w niektórych egzemplarzach)
  • dwie kieszenie cargo
  • wszyty elastyczny ściągacz w pasie
  • sznurkowy ściągacz w pasie
  • szlufki na pasek
  • elastyczny ściągacz u dołu nogawek
  • wzmocnienie na kolanach
Kto tego używa?

Trudno tak na prawdę jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie – budowa M030-01 delikatnie różni się zależnie od serii i trudno zgadnąć, jak wyglądały starsze wersje Bojca, a jak będą wyglądać wersje przyszłe. Jednak niewątpliwie coraz częściej widzimy rosyjskich żołnierzy wyposażonych w mundury / maskałaty w kamuflażach, w których także produkowany jest m.in. Bojec (a które są dosyć charakterystyczne). Poniżej lista właśnie takich sytuacji, gdzie można by podejrzewać, że używany jest Bojec lub jakiś jego bliski krewny.

345 samodzielny pułk powietrznodesantowy gwardii

Ten pułk ogólnie jest znany z dużej ekstrawagancji, jeśli chodzi o stosowany sprzęt. Na paru zdjęciach widzimy ich w strojach o kroju podobnym do Bojca (luźny krój, kieszeń cargo oraz skośna kieszeń na klacie) w kamuflażu Sumrak. Od opisywanej przez nas wersji różni się on jednak obecnością troków na maskowanie, co jest wyraźnie widoczne na pierwszym zdjęciu.

76 dywizja desantowo-szturmowa gwardii

Na zdjęciach z pokazówki tej dywizji widzimy dwóch różnych kierowców quadów, którzy ubrani są w maskałaty w kamuflażu Sumrak.

4 samodzielna brygada pancerna

Maskałat WDW SPOSN / ВДВ ССО

Maskałat WDW był widziany w użyciu parę razy, m.in. podczas konkursu w 2007 na wyłonienie najlepszej jednostki desantowej w FR, gdzie był używany, przez jedną ze startujących grup.

Bluza
  • Luźny krój,
  • Kaptur z siatką na wysokości uszu,
  • Krótki, miękki daszek przymocowany do kaptura,
  • Dwa ściągacze w kapturze,
  • Ściągacze gumkowe w mankietach,
  • Ściągacz sznurkowy w pasie,
  • Wzmocnienia na łokciach,
  • Pojedyncza, duża kieszeń “kangurka”,
  • Dwie kieszenie na dole bluzy,
  • Wszystkie elementy albo są naszyte podwójnie, albo jest ich możliwość przewleczenia na drugą stronę.
Spodnie
  • Dwie kieszenie przelotowe,
  • Dwie kieszenie na tyłku,
  • “Rozporek” zapinany na pojedynczy guzik,
  • Elastyczny ściągacz w pasie,
  • Możliwość zastosowania szelek,
  • Wzmocnienie na kolanach i w kroku / na tyłku,
  • Wszystkie elementy albo są naszyte podwójnie, albo jest ich możliwość przewleczenia na drugą stronę.

PSN M7 “OMON” / OMON ПСН M7 “ОМОН” Девятка

Mundur letni PSN M7 “OMON” Diewiatka / Костюм ПСН летний мод. №7 “ОМОН” / Summer uniform PSN M7 “OMON”

niebieski

zielony

Bluza
  • zapinana na guziki,
  • po jednej kieszeni na każdej piersi,
  • po jednej kieszeni na każdym rękawie,
  • dodatkowa kieszeń z przodu prawego rękawa,
  • kieszeń wewnętrzna,
  • regulowany, elastyczny ściągacz u dołu bluzy,
  • wzmocnienia na łokciach,
  • mankiety zapinane na guziki,
  • pagony.
Spodnie
  • szerokie szlufki na pas,
  • ściągacz elastyczny w pasie,
  • wzmocnienia na kolanach i na tyłku,
  • kieszenie tradycyjne,
  • jedna kieszeń na tyłku,
  • dwie kieszenie cargo,
  • kieszeń na nóż,
  • dwie kieszenie na flary,
  • kieszonki na piankowe wkłady na kolanach,
  • elastyczne ściągacze na końcu nogawek,
  • podwójna nogawka.

PSN M7 “OMON” to współczesny mundur.
W Rosji jest to dosyć popularny wzór (sam Spław robi co najmniej dwa w tym stylu) i wyróżniają się na tle innych, bardziej “uzachodnionych” konstrukcji, co nie sprawia, że jest on mniej praktyczny.

Bekas Spław / Бекас Сплав

Bekas’a (Бекас) Często noszony przez jednostki “elitarne”

Bluza
  • Schowane zapięcie – zamek błyskawiczny
  • Dwa ściągacze po bokach na dole bluzy
  • Dodatkowa warstwa materiału na łokciach
  • Dwie kieszenie na klacie
  • Jedna kieszeń na lewym ramieniu
  • Jedna, wewnętrzna kieszeń po lewej stronie
  • Tradycyjny kołnierzyk
Spodnie
  • Ściągacze w pasie – dwie gumki po bokach
  • Dwie, tradycyjne kieszenie
  • Dwie kieszenie na przodzie spodni
  • Jedna kieszeń z tyłu
  • Kieszeń na nóż
  • Dodatkowa warstwa materiału na kolanach
  • Elastyczny ściągacz na końcach nogawek

Kostium maskujący zimowy “Kliaksa”

Maskałat z cienkiego materiału przeznaczony do zakładania na zimowy mundur. Bluza z przelotowymi kieszeniami na piersiach i kapturem. Spodnie na gumkę. Ciemnoszare plamy (kleksy) pomagają w rozmyciu sylwetki.

Mundur snajpera zimowy – Oborotień

Zimowy kostium maskujący z możliwością odwrócenia na drugą stronę – gładką, białą lub szaro-białą z kawałkami materiału rozmywającymi kształt sylwetki. Wykonany z nieszeleszczącej, szybkoschnącej tkaniny. Kurtka z kapturem z możliwością dopasowania do głowy. Swobodny dostęp do wnętrza przez otwory na piersi. Wzmocnione poduszki na łokciach Na dole kurtki i rękawów ściągacze. Spodnie ze wzmocnionymi poduszkami na kolana. Pas i dół nogawek ze ściągaczem.

Mundur zimowy “Flora”

Kurtka i spodnie zimowego munduru w kamuflażu “Flora” z podpinką. Kurtka z zewnętrznymi kieszeniami na piersiach i wewnętrznymi na ramionach i poniżej pasa oraz jedną kieszenią wewnętrzną. Kołnierz w kolorze ciemno-szarym, pod kołnierzem schowany kaptur. Gruba, ciepła podpinka. Spodnie z podpinką. Wewnętrzne kieszenie w pasie. Wzmocnienia na kolanach. W komplecie szelki. Bardzo popularny wzór używany od czasów końca wojny w Afganistanie do dziś.

Mundur zimowy wz. 09 – Cyfrowa Flora

Najnowszy rosyjski zimowy mundur polowy. Kurtka z grubą, puchową podpinką i kapturem zwijanym do wewnątrz kołnierza. Dwie kieszenie na piersiach, dwie na rękawach i dwie poniżej pasa. Pagony na piersi i lewej kieszeni na rękawie. Kurtka zapinana na guziki, wszystkie kieszenie, mankiety i pagony na rzepy. Spodnie z dwoma kieszeniami wewnętrznymi, dwoma kieszeniami na tyłku i dwoma dużymi kieszeniami na udach. Spodnie również z puchową podpinką oraz dodatkowo z szelkami. Wzmocnienia na kolanach i łokciach. Podwójne nogawki.

error: Content is protected !!