Płyta OSB czy kartongips: Co wybrać na ściany wewnętrzne?

W świecie remontów i budownictwa, wybór odpowiednich materiałów to nie lada dylemat, który potrafi przyprawić o ból głowy nawet doświadczonych fachowców. Na gorąco dyskutowanym polu starcia materiałów ściennych, Płyta OSB czy kartongips – oto pytanie, które wywołuje burzę komentarzy i porusza wyobraźnię inwestorów. Odpowiedź w skrócie? To zależy od potrzeb, ale generalnie, jeśli zależy Ci na gładkim wykończeniu i łatwej obróbce, postaw na karton-gips, zaś gdy priorytetem jest solidność i odporność, płyta OSB wysuwa się na prowadzenie. Obaj gracze mają swoje atuty, które postaramy się dogłębnie przeanalizować.

• Porównanie kluczowych cech: Trwałość, wilgoć, akustyka
• Koszty zakupu i montażu: Analiza wydatków
• Optymalne zastosowania: OSB czy kartongips w praktyce

Zanim zagłębimy się w szczegółowe porównania, spójrzmy na podstawowe charakterystyki obu materiałów. Płyta OSB, czyli Oriented Strand Board, to twardziel wśród płyt drewnopochodnych – zbite jak weterani spod Waterloo, a jednocześnie na tyle elastyczne, by znosić trudy budowy. Gips-karton, znany pieszczotliwie jako GK, to z kolei mistrz metamorfozy, materiał, który ugina się przed wizją projektanta, pozwalając tworzyć gładkie powierzchnie i złożone formy z zaskakującą łatwością.

Aby uzmysłowić sobie różnice, często pomijane w pośpiechu prac, przygotowaliśmy zbiór kluczowych parametrów. Nie są to dane laboratoryjne NASA, ale rzetelne porównanie tego, z czym zmierzy się każdy, kto stanie przed wyborem OSB kontra kartongips. Zobaczmy, jak prezentują się na papierze te popularne rozwiązania.

Patrząc na powyższe dane, widać wyraźnie, że nie ma jednego, uniwersalnego zwycięzcy. Płyta OSB dominuje, gdy liczy się surowa wytrzymałość i pewna tolerancja na trudne warunki, natomiast gipsowo-kartonowa płyta staje na podium, gdy celujemy w idealnie gładkie, estetyczne wykończenie, łatwość formowania i lepsze, choć wciąż wymagające wsparcia, właściwości izolacyjne. Decyzja przypomina wybór między terenowym SUV-em a elegancką limuzyną – oba świetnie spełnią swoje zadanie, ale każde w innym otoczeniu.

Zobacz także: Karton Gips na OSB 2025: Montaż, Izolacja, Porady

Wiele zależy również od dalszych planów względem ściany. Czy ma być jedynie tłem dla mebli, czy może planujemy wieszać na niej ciężkie szafki kuchenne lub grzejniki? Czy pomieszczenie jest suche i ogrzewane, czy może narażone na wahania temperatur i wilgoci, jak garaż czy nieocieplana piwnica? Każdy z tych czynników przechyla szalę na stronę jednego z materiałów, co warto rozważyć przed podjęciem ostatecznej decyzji.

Porównanie kluczowych cech: Trwałość, wilgoć, akustyka

Zagłębiając się w detale, zacznijmy od budowy obu materiałów. Płyta OSB powstaje w procesie prasowania pod ciśnieniem i wysoką temperaturą wiórów drzewnych, często o sporych rozmiarach, z użyciem spoiw żywicznych. Taka struktura nadaje jej wyjątkową sztywność i odporność na zginanie i ściskanie. To materiał, który dosłownie potrafi wziąć na siebie ciężar konstrukcji, będąc elementem usztywniającym ściany w systemach szkieletowych.

Wyobraźmy sobie standardowy test "kopa": silne uderzenie stopą w ścianę z gips-kartonu skończy się wgnieceniem, a nawet dziurą. W przypadku ściany z płyty OSB o typowej grubości (np. 15 mm) taki test najprawdopodobniej zakończy się jedynie bólem stopy napastnika, a płyta pozostanie nienaruszona. Ta inherentna wytrzymałość sprawia, że płyty OSB są często wybierane do miejsc narażonych na większe obciążenia lub potencjalne uszkodzenia mechaniczne.

A co z odpornością na wilgoć? To często pięta achillesowa materiałów drewnopochodnych. Standardowa płyta OSB/2 nadaje się tylko do suchych warunków. Jednak płyta OSB/3, która jest powszechniej stosowana w budownictwie mieszkalnym, jest zaprojektowana do użytkowania w warunkach umiarkowanej wilgotności (klasa użytkowania 2 według normy PN-EN 1995-1-1). Spoiwa żywiczne w pewnym stopniu ograniczają chłonność wody. Kluczowe jest jednak zabezpieczenie krawędzi i powierzchni w kontakcie z wodą.

Gipsowo-kartonowe płyty, zwłaszcza te standardowe (typ A), chłoną wodę jak gąbka. Widok zawilgoconego sufitu podwieszanego z GK, który nasiąkł wodą z nieszczelnego dachu i zaczął się wybrzuszać, to smutny obraz z placów budowy. Gips traci wtedy spójność, kruszy się i staje pożywką dla pleśni. Istnieją płyty GKBI (H2) ze zredukowaną chłonnością, często zielonego koloru, dedykowane do łazienek i kuchni, ale nawet one nie są w pełni wodoodporne i wymagają szczelnego wykończenia (hydroizolacja pod płytki).

W przypadku pomieszczeń rzeczywiście mokrych, jak pralnie, nieogrzewane piwnice czy nawet garaże narażone na skraplanie się wilgoci, zastosowanie płyty OSB, zwłaszcza wyższej klasy OSB/4 czy płyt specjalistycznych, przy odpowiednim zabezpieczeniu powierzchni, jest znacznie lepszym pomysłem niż próby siłowania się z wilgocią za pomocą płyt GK. Nawet w standardowej konstrukcji ściany działowej między pomieszczeniami, płyta OSB lepiej zniesie przypadkowe zalanie czy kontakt z wodą, zanim zareagujemy.

Przejdźmy do akustyki. Tutaj szala zdecydowanie przechyla się na stronę płyt gipsowo-kartonowych. Gips, jako materiał gęstszy niż drewno czy wióry, w pojedynkę już oferuje lepsze tłumienie dźwięków powietrznych niż sama płyta OSB. Jednak prawdziwą magię gips-karton osiąga w systemach zabudowy suchej. Połączenie warstw GK (np. dwie płyty po 12.5mm) ze stelażem i wypełnieniem z wełny mineralnej lub szklanej tworzy przegrody o imponujących parametrach izolacyjności akustycznej (współczynnik Rw). Standardowa ściana z dwoma warstwami GK na stelażu 75mm z wełną 5-7cm może osiągnąć Rw na poziomie 40-45 dB, co jest wystarczające dla komfortu akustycznego w domu.

Płyta OSB, będąc materiałem o dość jednolitej strukturze, ma tendencję do przewodzenia drgań, a co za tym idzie, również dźwięku. Sama w sobie stanowi słabą barierę akustyczną. Można poprawić jej właściwości, tworząc system OSB+wełna+OSB lub, co często się robi w celu połączenia zalet, system OSB+wełna+GK. Taka kombinacja OSB na jednej stronie i GK na drugiej, z izolacją w środku, może zaoferować dobrą sztywność i możliwość wieszania ciężkich rzeczy od strony OSB, a gładkie wykończenie i poprawioną izolacyjność akustyczną od strony GK.

Warto również wspomnieć o paroprzepuszczalności. Płyta OSB jest mniej paroprzepuszczalna niż płyta GK. Ma to znaczenie w konstrukcjach ścian zewnętrznych, gdzie musi być zachowany odpowiedni przepływ pary wodnej, aby uniknąć kondensacji w przegrodzie. W przypadku ścian wewnętrznych ma to mniejsze znaczenie, chyba że budujemy ściany oddzielające pomieszczenia o drastycznie różnym mikroklimacie, np. chłodną, wilgotną piwnicę od ogrzewanego pokoju.

Podsumowując te kluczowe cechy: wybierając płytę OSB, zyskujemy na mechanicznej trwałości i pewnej odporności na wilgoć w porównaniu do standardowej płyty GK. Wybierając płytę GK, inwestujemy w potencjalnie lepszą izolację akustyczną (w systemach z wełną) i przede wszystkim znacznie łatwiejsze uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni pod wykończenie.

Odporność ogniowa to kolejny parametr, który różni oba materiały. Standardowa płyta gipsowo-kartonowa składa się w dużej mierze z gipsu, który jest materiałem niepalnym. Płyty GK mogą być używane do tworzenia przegród o określonej odporności ogniowej (np. F30, F60, F90, F120), zwłaszcza gdy stosuje się specjalne płyty ognioodporne (typ F, często różowe) i układy wielowarstwowe. Gips w wysokiej temperaturze oddaje skrystalizowaną w nim wodę w procesie dehydratacji, co pochłania energię i spowalnia wzrost temperatury konstrukcji.

Płyta OSB, jako materiał drewnopochodny, jest palna. Może być zabezpieczana środkami ogniochronnymi, ale sama w sobie nie zapewnia wysokiej odporności ogniowej. W konstrukcjach, gdzie wymagana jest określona klasa odporności na ogień, sama płyta OSB jako warstwa zewnętrzna jest niewystarczająca i zazwyczaj stosuje się na nią dodatkowe warstwy płyt GK lub innych materiałów niepalnych. To ważne rozróżnienie w kontekście bezpieczeństwa pożarowego.

Mówiąc o trwałości, warto wspomnieć o aspekcie "pracy" materiału. Drewnopochodne płyty OSB mogą minimalnie zmieniać swoje wymiary pod wpływem wahania wilgotności powietrza, chociaż stopień rozszerzalności jest mniejszy niż w przypadku litego drewna. Płyty GK są bardziej stabilne wymiarowo w zmiennych warunkach, o ile nie są bezpośrednio narażone na zamoczenie.

Gęstość materiału ma bezpośrednie przełożenie na jego wagę i, pośrednio, na akustykę. Płyta OSB jest zazwyczaj lżejsza od płyty GK o tej samej grubości, choć oczywiście zależy to od gęstości użytych wiórów i spoiw. Waga wpływa na łatwość transportu i montażu na wysokościach, choć obie płyty w większych formatach bywają nieporęczne do samodzielnego montażu.

Struktura powierzchni również wpływa na trwałość wykończenia. Gładka powierzchnia płyty GK jest idealnym podłożem pod farbę czy tapetę, ale wymaga perfekcyjnego wyszpachlowania i wyszlifowania. Chropowata i nierówna powierzchnia płyty OSB (z widocznymi wiórami) jest bardziej odporna na zarysowania czy przetarcia, co może być zaletą w pomieszczeniach gospodarczych, ale wymaga starannego przygotowania pod wykończenie, często z użyciem specjalnych gruntów i gładzi, by tekstura nie przebijała.

Elastyczność GK pozwala na jej formowanie – gięcie w łuki czy tworzenie nieszablonowych kształtów (z wykorzystaniem nacinania płyt lub ich mocnego nawilżania). OSB jest sztywne i nie daje się łatwo giąć, co ogranicza możliwości tworzenia krzywizn w zabudowach wewnętrznych. Jeśli projekt wymaga organicznych, obłych form, płyta gipsowo-kartonowa jest naturalnym wyborem.

Koszty zakupu i montażu: Analiza wydatków

Ach, koszty! To często czynnik, który gasi iskierki architektonicznych marzeń i sprowadza na ziemię. Porównanie cen Płyta OSB czy kartongips wymaga spojrzenia nie tylko na samą cenę metra kwadratowego płyty, ale na cały proces: od zakupu, przez montaż, aż po ostateczne wykończenie. Mówiąc wprost: "Diabeł tkwi w szczegółach", a szczegóły te kosztują.

Cena zakupu samej płyty może być bardzo zmienna. Zazwyczaj, standardowa płyta gipsowo-kartonowa (np. GKBI 12.5 mm) jest tańsza za metr kwadratowy niż porównywalnej grubości płyta OSB (np. OSB/3 12 mm). Różnica może wynosić od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu procent, w zależności od producenta, regionu i aktualnych promocji. Przykładowo, w danym okresie metr kwadratowy GK może kosztować 15-20 zł, podczas gdy metr kwadratowy OSB 20-30 zł.

Ale płyta to dopiero początek wydatków. Do postawienia ściany działowej potrzebny jest stelaż (profile stalowe CW i UW lub łaty drewniane), wkręty, wieszaki (jeśli sufit podwieszany) i akcesoria do montażu. Ceny profili do systemów GK są standardowe i stosunkowo niskie. Profil stalowy do OSB jest podobny, jeśli wybierzemy ten system, lub wcale go nie potrzebujemy, gdy mocujemy OSB bezpośrednio do konstrukcji drewnianej ściany nośnej.

Prawdziwe różnice w kosztach robocizny pojawiają się na etapie wykończenia. Montaż samej płyty (przykręcenie do stelaża) jest relatywnie szybki dla obu materiałów. Prędzej idzie z GK, bo łatwiej się tnie, ale w OSB wkręty siedzą solidniej od razu. Szybkość montażu to jednak tylko część równania. Cała para idzie w gwizdek, a raczej w gładź i papier ścierny, w przypadku płyt GK.

Wykończenie ściany z gips-kartonu wymaga szpachlowania spoin między płytami, miejsc po wkrętach, narożników – co najmniej dwie warstwy gładzi, taśma do spoinowania, szlifowanie, gruntowanie i dopiero malowanie. Ten etap jest czasochłonny, wymaga precyzji i generuje masę pyłu. Koszt robocizny na tym etapie potrafi przekroczyć koszt zakupu samej płyty GK. Typowa stawka za montaż i szpachlowanie ściany GK (do Q2) może wynosić 40-70 zł/m². Dodatkowo gładź pełnopowierzchniowa pod perfekcyjne malowanie (Q3/Q4) to kolejny narzut, zarówno materiałowy (większe zużycie gładzi), jak i robocizny (kolejne szpachlowanie i szlifowanie). Czasem trzeba powiedzieć wprost: "Gips-karton jest tani, ale jego wykończenie może doprowadzić Cię do ruiny..." żartuję oczywiście, ale generuje ono lwią część kosztów.

Jak wygląda wykończenie ściany z OSB? Jeśli decydujemy się na pozostawienie widocznej faktury (styl loftowy, pomieszczenia gospodarcze), po prostu gruntujemy i malujemy, co jest relatywnie szybkie i tanie. Jednak jeśli chcemy uzyskać gładką ścianę, musimy podjąć dodatkowe kroki. Jedną z opcji jest nałożenie specjalnych tynków lub gładzi przystosowanych do powierzchni drewnopochodnych, ale to wymaga doświadczenia i materiałów. Inną, często stosowaną metodą, jest przykręcenie na OSB cienkiej płyty gipsowo-włóknowej lub jeszcze jednej warstwy płyty GK (np. 6-9 mm). To oczywiście zwiększa koszt materiałów i pracy.

Porównując całkowity koszt postawienia i wykończenia ściany działowej pod malowanie w standardzie "jak pod malowanie" (powiedzmy standard Q2/Q3): ściana z pojedynczej warstwy GK na stelażu plus pełne szpachlowanie i szlifowanie będzie często tańsza niż ściana z płyty OSB o podobnej grubości (ze stelażem), na którą dodatkowo musimy nałożyć warstwę płyty GK w celu uzyskania porównywalnej gładkości pod malowanie. Jeśli jednak porównujemy samą płytę OSB bez dalszych warstw do samej płyty GK przed szpachlowaniem, OSB może być droższe w zakupie, ale szybsze w montażu (strukturalnym).

Analizując wydatki, trzeba brać pod uwagę nie tylko koszt materiałów na 1 m² ściany, ale także koszty akcesoriów (taśmy, mas szpachlowych, gruntów, wkrętów – zużycie wkrętów do OSB może być większe niż do GK, jeśli używamy np. cienkich wkrętów samowiercących, choć zazwyczaj używa się wkrętów do drewna) oraz czas pracy. Do tego dochodzą narzędzia – tarcze do piły do cięcia OSB zużywają się szybciej i są droższe niż noże do cięcia GK. Wynajem szlifierek do gładzi to kolejny potencjalny koszt.

Przy dużych projektach, gdzie każdy grosz się liczy, początkowa różnica w cenie płyt może być znacząca. Jeśli budujemy kilometry ścian działowych, wybór tańszego GK może przynieść spore oszczędności w zakupie materiału. Jednak, jeśli zlecamy prace ekipie, całkowity koszt robocizny (włączając szpachlowanie i szlifowanie GK) może sprawić, że różnica w koszcie końcowym ściany (materiał+robocizna) między OSB+GK a samym GK nie będzie aż tak kolosalna, a zyskujemy na trwałości od strony OSB.

Dodatkowo, w przypadku płyt OSB możemy często mocować przedmioty bezpośrednio do płyty (np. na wkręty do drewna o odpowiedniej długości i grubości, zależnie od obciążenia), unikając kosztownych systemów montażowych czy kołków do GK, które potrafią kosztować krocie, zwłaszcza te do większych obciążeń. To może przynieść oszczędności w perspektywie długoterminowej lub na etapie wyposażania pomieszczeń. Kto by pomyślał, że zwykła ściana może kryć w sobie tyle niuansów finansowych?

A co jeśli potrzebujemy ściany, która będzie naprawdę mocna i jednocześnie gładka? Często stosuje się wtedy system hybrydowy: stelaż, OSB jako pierwsza warstwa, a na to płyta GK. W ten sposób zyskujemy solidność OSB i łatwość wykończenia GK. Jednak taki system będzie oczywiście droższy od samej ściany z GK lub samej ściany z OSB (o ile OSB nie wymaga dodatkowej warstwy pod gładź).

Różnice cenowe między producentami tych samych typów płyt potrafią być znaczne. Warto porównać oferty z różnych miejsc i pamiętać o kosztach transportu, zwłaszcza przy zakupie dużych ilości materiału. Ceny surowców (drewna, gipsu) na rynkach światowych mają bezpośrednie przełożenie na ceny płyt, co może powodować ich fluktuacje w czasie.

Podsumowując aspekt kosztowy: jeśli celem jest minimalizacja kosztu zakupu samych płyt i podstawowego montażu "do zaszpachlowania", G-K często wygrywa. Jeśli patrzymy na całkowity koszt ściany wraz z finalnym wykończeniem pod malowanie i bierzemy pod uwagę możliwość łatwego mocowania przedmiotów (bez dodatkowych wzmocnień czy kołków), różnica się zaciera, a w pewnych zastosowaniach OSB może okazać się korzystniejsza finansowo w dłuższej perspektywie. Zawsze warto wykonać szczegółowy kosztorys dla konkretnego projektu.

Optymalne zastosowania: OSB czy kartongips w praktyce

Dochodzimy do sedna, czyli do pytań "gdzie i kiedy?", które powinny być przewodnikiem przy wyborze między Płyta OSB czy kartongips. To, co sprawdza się w salonie, może okazać się katastrofą w łazience czy garażu. Zastosowanie to król, a budżet i właściwości materiałów to jego wierni doradcy.

Płyta OSB świetnie czuje się w roli solidnego podłoża. Jest idealnym wyborem na podłogi (pod panele, wykładzinę, a nawet płytki, po odpowiednim przygotowaniu i zastosowaniu elastycznych klejów i fug) czy dachy, ale w kontekście ścian wewnętrznych jej unikalne cechy sprawiają, że nadaje się doskonale do kilku specyficznych zastosowań. Przede wszystkim: tam, gdzie ściana musi być wytrzymała mechanicznie. Myśl o warsztatach, garażach, pomieszczeniach gospodarczych, kotłowniach (gdzie nie ma wymogu niepalności samej płyty, ale odporności na uderzenia), czy nawet pokojach dziecięcych, gdzie ściana "bierze na klatę" przypadkowe uderzenia zabawek czy kopnięcia.

Wieszanie ciężkich szafek kuchennych, półek zastawionych książkami czy dużych telewizorów na ścianie z płyty GK, bez uprzedniego przygotowania stelaża czy specjalnych wzmocnień (np. poprzeczek z profili, desek, a najlepiej wstawienia płyty OSB pod GK w tych miejscach), bywa ryzykowne. Ktoś, kto kiedykolwiek wieszał szafki tylko na samej płycie GK wie, o czym mowa – kołki niby trzymają, ale "aż strach dotknąć". Ściana z płyty OSB w strefie montażu mebli czy wyposażenia rozwiązuje ten problem z kopyta, wystarczy odpowiedni wkręt do drewna/metalu.

OSB jest też sensownym wyborem w wilgotnych pomieszczeniach nie mieszkalnych, jak wspominany garaż, altana gospodarcza czy piwnica, pod warunkiem użycia płyty OSB/3 lub OSB/4 i ZABEZPIECZENIA POWIERZCHNI przed bezpośrednim kontaktem z wodą (np. malowanie, tynkowanie). Do łazienek czy kuchni w strefach mokrych (pod prysznicem, za wanną) płyta OSB pod płytkami wymaga bardzo starannej hydroizolacji, ale jest to wykonalne i często praktykowane, oferując solidniejsze podłoże niż nawet impregnowana płyta GKBI.

Z kolei płyta gipsowo-kartonowa to bezapelacyjny król wnętrz "czystych" i suchych. To standardowy wybór do stawiania ścian działowych w salonach, sypialniach, biurach. Jej lekkość (w systemie suchej zabudowy ze stelażem metalowym) pozwala na tworzenie lekkich przegród nawet na stropach o ograniczonej nośności, gdzie ciężka ściana murowana byłaby wykluczona. Łatwość cięcia nożem i modelowania kształtów sprawia, że jest niezastąpiona przy tworzeniu sufitów podwieszanych, wszelakich obudów (pionów instalacyjnych, kominków wentylacyjnych) czy dekoracyjnych zabudów ściennych (np. wnęk, półek).

Jeśli priorytetem jest izolacja akustyczna, system oparty na płytach GK ze stelażem i wypełnieniem z wełny jest punktem odniesienia. Zastosowanie kilku warstw płyt (np. dwie warstwy GK z każdej strony stelaża) znacząco poprawia parametry akustyczne przegrody, tworząc ciche oazy spokoju w naszych domach czy biurach. Dodatkowo, gips-karton, a zwłaszcza jego ognioodporna odmiana (typ F), pozwala na tworzenie przegród o wymaganej odporności ogniowej, co jest kluczowe w budynkach użyteczności publicznej czy obiektach o zwiększonych wymogach bezpieczeństwa.

Szybkość wykonania gładkich powierzchni pod malowanie czy tapetowanie przemawia na korzyść GK. Pomimo czasochłonnego etapu szpachlowania i szlifowania, ostateczny efekt jest łatwy do osiągnięcia i znany większości wykonawców. Uzyskanie podobnej gładkości na OSB wymaga specjalistycznych metod lub dodatkowej warstwy wykończeniowej.

W jakich sytuacjach warto rozważyć połączenie obu materiałów? Gdy potrzebujemy ściany jednocześnie bardzo wytrzymałej (do wieszania ciężarów), odpornej na uderzenia, a przy tym gładkiej i zapewniającej przyzwoitą akustykę. Klasycznym przykładem jest ściana w kuchni (możliwość wieszania szafek, solidność) czy w łazience (hydroizolacja na OSB + płytki + wytrzymałość). Czasem wystarczy zastosować OSB tylko w dolnej, narażonej na uderzenia części ściany, a powyżej kontynuować płytą GK, co pozwala zoptymalizować koszty.

W przestrzeniach strychowych czy nieogrzewanych poddaszach, gdzie występują duże wahania temperatury i wilgotności, zastosowanie płyt GK bez odpowiedniej izolacji termicznej i paroizolacji jest ryzykowną grą z pleśnią i uszkodzeniem płyt. Płyta OSB w takich warunkach (jako np. warstwa konstrukcyjna dachu lub ściany szczytowej, przed warstwą izolacyjną) radzi sobie lepiej, choć i tu wymaga ochrony przed bezpośrednim działaniem czynników atmosferycznych i zarządzania parą wodną.

Reasumując: jeśli priorytet to koszty, łatwość wykończenia pod malowanie i standardowa ściana działowa w suchym pomieszczeniu – bierz GK. Jeśli potrzebujesz mega solidnej przegrody, na której powiesisz czołg (no, może nie czołg, ale ciężkie półki już tak) bez mrugnięcia okiem, masz do czynienia z podwyższoną wilgotnością (w kontekście zastosowania) lub preferujesz szybszy montaż struktury (bez konieczności perfekcyjnego szpachlowania każdej rysy) – Płyta OSB będzie lepszym wyborem. A jeśli stać Cię na kompromis lub chcesz połączyć najlepsze cechy obu światów – rozważ system hybrydowy OSB+GK.

Nie bez znaczenia jest również estetyka. Choć OSB jest najczęściej zakrywana, jej naturalna faktura z widocznymi wiórami bywa czasem świadomie eksponowana we wnętrzach o industrialnym czy surowym charakterze. Płyta GK zawsze zmierza ku gładkości, która staje się neutralnym tłem dla dalszych elementów wystroju.

Każdy projekt jest inny, a wybór materiału to wypadkowa wielu czynników. Warto dokładnie przemyśleć przyszłe przeznaczenie ściany, obciążenia, na jakie będzie narażona, panujące w pomieszczeniu warunki (wilgotność, temperatura), oczekiwania co do estetyki wykończenia i, oczywiście, dostępny budżet. Czasem mądre zastosowanie nawet droższego materiału w kluczowym miejscu pozwoli uniknąć problemów i dodatkowych kosztów w przyszłości. Trochę jak w życiu – oszczędności w niewłaściwym miejscu potrafią zemścić się z nawiązką. Wybór między OSB a kartongipsem to nie tylko techniczna decyzja, ale małe studium przypadku z zakresu strategicznego planowania budowy lub remontu.