ognisko gdy mokro
16 października 2017
rośliny – sok brzozowy
16 października 2017

Trochę mroźnej historii

W ciąg poprzednich dziesięcioleci w Polsce notowano bardzo niskie temperatury.
Zimą 1928/1929 w okolicy Żywca zanotowano temperaturę minimalną -400C.
Rekord temperatury minimalnej na ziemiach polskich -410C zanotowano z Siedlcach, zimą roku 1939/1940.
W styczniu 1945 roku, tuż po wyzwoleniu Warszawy ciężarówkami przewożono ludzi po skutej lodem Wiśle.
W roku 1954 słupki rtęci spadły poniżej -250C.
W 1963 roku największym problemem były nie tyle niskie temperatury, co obfite opady śniegu.
Zimą stulecia określa się zimę 1978/1979, gdzie ogromne opady śniegu zaczęły się ostatniego dnia grudnia i trwały aż do marca.

Krótki poradnik z cyklu co robić?

Każdy z nas indywidualnie powinien wziąć na siebie ciężar walki z mrozami i dążyć do pomniejszenia oddziaływania skutków uciążliwych zimowych warunków atmosferycznych.
W tym celu warto przestrzegać kilku elementarnych zasad:
w czasie zimy szczególnie obserwuj zmiany pogody, zapowiadane w prognozach meteorologicznych,
zrozum znaczenie stosowanych w mediach określeń stanu pogody i towarzyszących im zjawisk atmosferycznych,
zgromadź w domu, szałasie, schronisku górskim (w tym miejscu gdzie przebywasz) i np. w samochodzie niezbędne wyposażenie, które pomoże Ci przetrwać trudne godziny lub dni bez ogrzewania, oświetlenia, łączności, ciepłego posiłku, leków itp. codziennych udogodnień,
zadbaj o stan podręcznego sprzętu gaśniczego (z powodu braku wody w zamarzniętych rurociągach nie ugasisz nawet małego pożaru),
stosuj w zimie ubranie składające się z kilku warstw z lekkiego materiału zamiast np. jednego grubego płaszcza zimowego,
zakładaj nakrycie głowy, gdyż głowa jest szczególnie narażona na duże straty ciepła,
nie podejmuj prac wymagających nadmiernego wysiłku – taki wysiłek może być przyczyną ataku serca,
zwracaj uwagę na pierwsze odczuwalne objawy odmrożenia palców rąk i stóp, uszu, nosa, brody i policzków (w momencie utraty czucia, na pomoc może być już za późno ze względu na odwracalne zmiany).

Odzież

Ważna jest odpowiednia odzież, wykonana z naturalnych materiałów. Najlepiej nosić kilka warstw ubrania, i to nie tylko ze względu na izolację powietrzną., lecz także po to, aby można je było wkładać lub zdejmować zależnie od temperatury i wysiłku fizycznego.

Ruch

Ruch powinien być ograniczony, gdyż podczas intensywnego ruchu spala się duże ilości kalorii i powoduje niebezpieczne pocenie się.
Mokra odzież prowadzi do 20-krotnie szybszego wychładzania organizmu. Bardzo ważne jest więc dokładne strzepywanie śniegu z ubrania, zanim przesiąknie.
Dla zachowania ciepłoty ciała niezbędne jest pożywienie dające energię. Zmęczenie i chłód powodują szybsze odwodnienie organizmu, zatem powinno się dużo pić, najlepiej ciepłych napojów.

Odczucie zimna

Zimne otoczenie naraża głównie na odmrożenia.
Wiatr zaostrza działanie chłodu. Wiejący z prędkością 11 m/s przy temperaturze -350C powoduje takie ochłodzenie ciała, jakie następuje przy bezwietrznej pogodzie i niemalże 2-krotnie niższej temperaturze. W takich warunkach odmrożenie skóry następuje już w ciągu 30 sekund.
Siarczysty mróz jest mniej groźny przy suchszym powietrzu. Przy dużej wilgotności, nawet w temperaturze bliskiej zeru, odmrożenie może nastąpić w dużo krótszym czasie. W niskiej temperaturze człowiek jest narażony na zamarznięcie. Gdy ciepłota ciała spada poniżej normy, pojawiają się dreszcze, później stan odrętwienia prowadzący do osłabienia woli i wreszcie do zaniknięcia instynktu samozachowawczego.
Kiedy temperatura ciała spadnie poniżej 300C, człowiek traci przytomność, a przy temperaturze organizmu 250C śmierć jest praktycznie nieunikniona.
Hipotermia zabija szybciej osoby osłabione, szczupłe i starsze.

Chory w zimie

Osoby z chorobą niedokrwienną serca powinny w trakcie silnych mrozów pozostać w domu. Chłód może spowodować skurcz naczyń wieńcowych, a nawet przyczynić się do zawału serca.
U osób cierpiących na choroby naczyń obwodowych na skutek niskich temperatur powietrza mogą wystąpić skurcze naczyń krwionośnych kończyn, a w konsekwencji – ciężkie niedokrwienie palców rąk i nóg.
Cukrzycy powinni zdawać sobie sprawę, że dłuższe przebywanie na mrozie należy traktować tak jak intensywny wysiłek fizyczny.
Dla astmatyków niebezpieczne jest nie tyle samo przebywanie na mrozie, co gwałtowna zmiana temperatury otoczenia – wyjście z ciepłego pomieszczenia na mróz. Nagły kontakt z zimnym powietrzem może wywołać u nich skurcz oskrzeli i duszności.

Odmrożenia

Odmrożenie jest to miejscowe uszkodzenie tkanek na skutek działania zimna. Może się zdarzyć nawet przy temperaturach powyżej 00C, szczególnie przy wietrznej i wilgotnej pogodzie.
W odmrożeniu skóra początkowo bywa zaczerwieniona, później staje się sina, szaroniebieska „marmurkowa”, a w końcu biało blada.
We wstępnym okresie odmrożenia występuje uczucie marznięcia i swędzenia. Z powodu płynnych i nieostrych zmian na skórze trudno jest rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z odmrożeniem, czy też z miejscowym wychłodzeniem. Dopiero w ciepłym pomieszczeniu można z grubsza odróżnić te dwa rodzaje uszkodzeń: lekkie odmrożenie i nadmierne przechłodzenie powoduje od razu silny ból, podczas gdy ciężkie odmrożenia pozostają w cieple zupełnie bezbolesne.
Głównym zagrożeniem w odmrożeniu jest nieodwracalne obumarcie odmrożonych części ciała a także zakażenie powstałych ran.

Skala odmrożeń:
    1. I stopień – zaczerwienie, ból, uszkodzenie naskórka;
    1. II stopień – zaczerwienienie, ból, pęcherze;
    1. III stopień – deformacja skóry, bladość, siność, brak bólu.

Ważne

  • nie podajemy alkoholu,
  • nie nacieramy śniegiem,
  • nie pozwalamy poszkodowanemu palić tytoniu.

Hipotermia następuje, gdy temperatura ciała wynosi 350C i mniej.
Spadek temperatury ciała poniżej 200C może doprowadzić do zagrożenia życia.

Objawy odmrożenia
    • blada, zimna, sucha skóra,

spowolnienie tętna i oddechu,

zaburzenia świadomości.

Podstawowe zasady postępowania z osobą poszkodowaną

okładamy kocami, folią lub innym materiałem o właściwościach izolujących ciało osoby poszkodowanej od zimna,
ciepła kąpiel (woda o temperaturze pokojowej, stopniowo ogrzewana),
jeżeli osoba jest przytomna: podajemy ciepłe słodzone napoje (np. herbata) lub wysokokaloryczne pokarmy (np. czekolada),
co 45-60 sekund sprawdzamy tętno.

error: Treść jest chroniona !!