MOUT (Military Operation on Urbanized Terrain) 1
24 sierpnia 2017
MOUT – Taktyka Wojsk WNP
24 sierpnia 2017
  1. Miasta i ich zdobycie lub ich utrzymanie często są celem warunkującym powodzenie całości operacji prowadzonych na froncie.
  2. Walki toczą się na całej głębokości infrastruktury miejskiej (wielowymiarowość tego pola walki).
  3. Struktury miejskie mogą być łatwo przygotowywane inżynieryjnie do obrony
  4. W działaniu często są używane specjalistyczne narzędzia walki w mieście
  5. Zostały opracowane specjalistyczne metody walki w terenie zurbanizowanym (w tym m.in gł. taktyka MOUT)
Terminologia

Angielski termin MOUT oznacza dosłownie: Operacje Wojskowe w Terenie Zurbanizowanym. Odnosi się ogólnie do prowadzenia skomplikowanych operacji na terenie miejskim. Termin CQB oznacza dosłownie Walka w Bliskim Dystansie. Można się spotkać z określeniem operacji AT mianem operacji CQB. W tym kontekście terminy są używane zamiennie. Nie chodzi przecież o uzyskanie akademickiej definicji tylko o praktyczne zwiększenie wiedzy i umiejętności. Żołnierz walczący w mieście może zapożyczyć wiele technik bojowych od swoich kolegów antyterrorystów i na odwrót. Dział ten ma być równie przydatny dla żołnierzy „czarnych” jak i „zielonych”.

Charakterystyka
  • Operacje w terenie zurbanizowanym charakteryzuje:
  • Wielowymiarowość pola walki – walka toczy się w 3 wymiarach
  • Obrona jest łatwiejsza niż atak
  • Manewr strony atakującej jest ograniczony
  • Manewr obrońcy jest elastyczny – teoretycznie każdy budynek jest naturalnym punktem oporu
  • Bezpośredni dystans – walki toczą się w bliskim dystansie !
  • Strona atakująca jest narażona na większe straty niż obrońca
  • Zużycie amunicji jest znacznie większe po obu stronach
  • Planowanie operacji jest niezbędne do osiągnięcia sukcesu
  • Ludność cywilna może odgrywać kluczową role
Umiejętności indywidualne

Poniżej opisano podstawowe umiejętności niezbędne żołnierzom do prowadzenia skutecznej walki w mieście. Ilustracje na podstawie amerykańskiego FM – copyright: US ARMY.

Przemieszczanie w terenie zurbanizowanym – otwarta przestrzeń

Otwarta przestrzeń stwarza naturalne pola i sektory ogniowe dla przeciwnika. Tym samym pokonywanie otwartej przestrzeni jest bardzo niebezpieczne.

Aby zmniejszyć to niebezpieczeństwo można:

  1. Osłaniać manewr pokonywania przestrzeni ogniem – część zespołu przemieszcza się, część ostrzeliwuje pozycje nieprzyjaciela.
  2. Osłaniać manewr dymem.

Problem z dymem polega na tym że dym nie powstrzymuje pocisków. Jeżeli przeciwnik zobaczy dym – to przez myśl przechodzi mu tylko jedno stwierdzenie „zaraz w tym miejscu ktoś będzie przechodził” – więc skieruje cała siłę ognia w to miejsce. Należy pamiętać o tym że jeżeli karabiny maszynowe strzelają po zamkniętych sektorach – a tak powinno być według sztuki – to fakt że strzelec nie widzi celu nie ma większego znaczenia. Karabin jest na sztywno wycelowany. Tak zresztą robi się zawsze chociażby w celu odparcia ataków w nocy kiedy cele nie są widoczne. Dlatego warto się zastanowić nad tym czy nie lepiej jest rzucić dym w kilku miejscach, stwarzając dla przeciwnika więcej opcji niż ma środków ogniowych. Oczywiście wszystko zależy od sytuacji.

Pojedynczy żołnierz może nawet zaryzykować przebiegnięcie krótkiej otwartej przestrzeni bez żadnej osłony.

Przeciwnik nie może mieć broni wycelowanej 1440 minut na dobę w dany punkt (…errr powiedzmy że z drugiej strony nie ma specnazu!) . Jeżeli jego czas reakcji jest 1-2 sekundy (realistycznie 3-4) to w tym czasie jeden żołnierz zdąży przebiec przez ulice (10-15) metrów. Oczywiście drugi żołnierz nie ma już takiej opcji. Stary przykład z „zapałką” – dlaczego istnieje przesąd że nie zapala się 3 papierosów od jednej zapałki:

Należy zakładać że wszystkie okna są pokryte ogniem i obserwacją.

Przechodząc pod oknami jakichkolwiek budynków, nie można stawać w ich świetle.

Żołnierz pokonuje otwór strzelniczy. Jego kolega osłania tyły – w tym przypadku okno.

Żołnierz czołga się pod otworem strzelniczym na parterze.


 

Pokonywanie zakrętów i rogów


Strzelanie z lewego ramienia zza prawego rogu. W ten sposób strzelec wystawia mniejszą cześć swojej sylwetki na ostrzał.

Żołnierz na pierwszym planie wychyla się – w każdej chwili może się błyskawicznie wycofać. Jego kolega ochrania tyły.

Pozycje strzeleckie

Schemat obrazujący minimalizacje ekspozycji na ogień stanowiska karabinu maszynowego.


Wykorzystanie kominu w celu pozyskania osłony przed ogniem na eksponowanej pozycji strzeleckiej


 

 

 

Stanowisko karabinu maszynowego pod lekkim budynkiem, wzmocnione workami z piaskiem.


Załoga GPMG. Biurko wykorzystane jako improwizowana podstawa strzelecka. Pod karabinem jest rozłożony koc nasączony wodą – zapobiega to powstawaniu tumanów kurzu podczas strzelania. W ten sposób pozycja nie jest dekonspirowana. Strzelec nie jest bezpośrednio na wprost otworu strzelniczego ale strzela pod katem co najmniej 45 stopni. W ten sposób jest maksymalnie chroniony przed bezpośrednim ogniem npla.


 

Pokonywanie murów

Podczas pokonywania murów należy zachować minimalny profil.


Pokonywanie muru

 

Wykorzystanie drzwi i okien

 

Drabiny szturmowe

Konstrukcja drabin szturmowych w warunkach polowych.

Granatniki

Granatniki podwieszane 40mm mogą służyć do niszczenia celów punktowych podczas walki w terenie zurbanizowanym

Wchodzenie do budynków przez wysokie okna

Wykorzystanie granatów

na podst. specops

 

error: Treść jest chroniona !!