Dzień Rysia
11 czerwca 2021
Dzień Pamięci Ofiar Obozów Koncentracyjnych
14 czerwca 2021

12 czerwca 1809 stoczyła się  bitwa pod Gorzycami (inna nazwa: bitwa pod Wrzawami) w czasie wojny polsko-austriackiej. Zakończona zwycięstwem wojsk Księstwa Warszawskiego pod wodzą ks. Józefa Poniatowskiego.

Dzięki zwycięstwu Księstwo Warszawskie powiększyło się w 1809 o obszar III (tzw. Nowa Galicja) i częściowo I zaboru austriackiego (rejon Zamościa). Przyniosło to wzrost terytorium państwa z 103 do 155 tys. km², a ludności z 2,6 do 4,3 mln osób. Nowe nabytki podzielone zostały na 4 departamenty (krakowskilubelskiradomski i siedlecki) i 40 powiatów. Bogaty w złoża soli rejon Wieliczki stał się autonomicznym okręgiem pod wspólną administracją Księstwa i Austrii. Część zaboru austriackiego, a mianowicie obwód tarnopolski, przekazany został Rosji.

Tereny opanowane przez działania Piotra Strzyżewskiego w rejonie Lwowa i Tarnopola, zarządzane przez tworzącą się administrację polską, Napoleon Bonaparte 14 października 1809 w traktacie pokojowym w Schönbrunn, kończącym wojnę z Austrią, przekazał te tereny Rosji, ufając w przyjaźń z carem Aleksandrem.

Utworzona w ten sposób nowa południowa granica Księstwa Warszawskiego, po utworzeniu Królestwa Polskiego w 1815, przetrwała w zasadzie bez zmian jako granica rosyjsko-austriacka do 1914.

Na wyzwalanych ziemiach emanowała nadzieja i radość. Młodzież i mieszczaństwo powszechnie garnęli się pod znaki narodowe, wstępując do formujących się regimentów. Nabytki terytorialne Księstwa Warszawskiego miały tutaj olbrzymie znaczenie i wprost przekładały się na wzrost potencjału militarnego. 

error: Treść jest chroniona !!